Van paradijs tot hel

Wakker worden met de stem van Barack Obama op de radio, die mededeelt dat zijn natie in oorlog is.
Een vrije keuze, die oorlog.
Deze winnaar van de Nobelprijs voor de vrede heeft recht op een eerlijk proces voor zijn oorlogsmisdaden, evenals zijn voorganger.

Het staakt-het-vuren in de oorlog die aan alle oorlogen een einde zou maken is een gelegenheid stil te staan bij de merkwaardige behoefte de hel op aarde te scheppen. Gisteren kwam ik bij speurwerk ten behoeve van een bevriende vredesgroep dit stuk van John Pilger (opnieuw) tegen over Diego Garcia. Hij brengt in hertinnering dat de verdreven mensen van Chagos hun eilanden als inderdaad paradijselijk beschrijven.

Is het afgunst, dat zij gedeporteerd zijn, en hun woonplaats veranderd in een middel om zo veel mogelijk mensen te doden, en tevens in een martelconcentratiekamp?
De moeite die het Britse regime zich getroost om - toen het eenmaal niet meer viel vol te houden dat de eilanden onbewoond waren - de rechtmatige bewoners niet terug te laten keren, omdat hun paradijs een hel moet blijven - wat zegt deze moeite? En de Chagossianen dienen in armoede ontheemd te vegeteren.

Een requisitoir op deze elfde november.

Op zijn tolstojaans

De interventies van Geert Mak in het Nederlandse politieke debat (wat heet - en wat volg ik er van?)  vind ik meestal wel sympathiek maar ook altijd wat wazig - het raakt voor mijn gevoel nooit echt een kern. Gebrek aan filosofische onderbouwing? Geen idee - zie hier bijvoorbeeld, een toespraak bij de aanvaarding van een Prijs. (Lichte zucht).

Het aantal zogenaamde intellectuelen dat volledig bereid is tot  een hedendaagse trahison des clercs is niet meer te becijferen. Het is niet alleen een Nederlands probleem, maar het dient wel gezegd dat nergens in West-Europa een partij - nee, niet eens een partij - met xenofobie als belangrijkste programmapunt zo groot lijkt te kunnen worden bij verkiezingen.

En dan is er plotseling deze stem vanuit Moskou, die niet de gebruikelijke riedels in stelling brengt waarmee bij het gezonde volksondervinden wordt aangeschoven maar buldert:

Men kan in Nederland uit de collectieve middelen topsalarissen eisen. Talkshowpresentatoren vragen voor een lezing met gemak een bedrag waarvoor een doorsnee mens een maand moet werken. Tegelijkertijd blijven ze in het openbaar moreel-normatieve uitspraken doen over de levenswandel van anderen.

Dit hypocriete gedrag heeft op een samenleving een veel grotere impact dan men vermoedt. Ik krijg de indruk dat veel Wilders-aanhangers zich hierover meer opwinden dan over de – doorgaans theoretische – bedreiging van de vreemdeling in het portiek. Om het op z’n Tolstojaans te zeggen: men kan van andere mensen pas vergen een goed en zuiver leven te leiden, indien het eigen leven goed en zuiver is. In deze voorbeeldfunctie van de elite wrikt het in Nederland. Ik roep niet op tot heksenjacht, maar met Mak tot bezinning en zelfonderzoek.

Veel van hen, die decennialang hebben gepleit voor de verheffing van het volk, zijn vooral bezig geweest met de verheffing van zichzelf. „Daarom zult gij de vreemdeling liefde bewijzen, want vreemdeling zijt gij geweest in het land van Egypte”, verordonneert Deuteronomium 10:19.

De meeste strijders tegen de nieuwe, gemuteerde nationalistische pest – bij wie ik mij aansluit – zijn de afgelopen jaren vooral vreemdeling geworden van zichzelf. Vreemdeling in het eigen geweten. Maar net als honden de dreiging van een aardbeving voelen, voelt de massa dergelijk spagaatgedrag bijna altijd feilloos aan. Sinds de moord op Fortuyn is er in dit opzicht niks veranderd. En dat is zowel een voedingsbodem voor huidige en toekomstige rattenvangers, als een schande.

Tolstojaans commentaar. Pieter Waterdrinker (Van der Sloot) is de naam, correspondent van De Telegraaf te Moskou. Niet christen-anarchistisch, wel tolstojaans dus, voorzover men dit op een zo'n stuk kan besluiten. Zeer opmerkelijk.

Overzicht intentiegemeenschappen

New Creation,  een intentiegemeenschap in Nether Heyford, Northampton, biedt een grote lijst van andere intentionele gemeenschappen (alle christelijk geïnspireerd, wereldwijd).

Gemengde frontberichten

Dat een Duitse generaal het bombarderen van burgers in Kunduz "gepast" noemt is alweer niet meer verrassend - al is de politieke context waarin hij het doet er een waarin het woord "oorlog" niet mag vallen.
Het venijn van dit bericht zit in de staart: de leverantie van Israelische onbemande verkennings-/bombardementsvliegtuigen aan Duitsland, dat ze vervolgeens zal inzetten in Afghanistan. Ze kunnen 30 uur lang op 10 km hoogte vliegen, weidelijk als altijd boven een van de armste en kapotstgebombardeerde landen ter wereld (als u een andere overtreffende trap weet - zeg het maar).

Via No bases, dat ons ook vertelt over oefeningen van het Oosttimorese leger met het VS-leger. Het Oosttimorese leger onderwijst het VS-leger over guerrilla, de VS-genie zou klinieken voor eerstelijnsgezondheids- en tandheelkundige zorg opbouwen. Dat is meer dan ze in de VS zelf ooit zullen doen.

Oost-Timor - voor Fretilin heb ik ooit een benefiet-verjaardagsfeest georganiseerd.
Mijn geld terug, en ook dat van de Portugese arbeidersvereniging ART die had toegezegd de opbrengst te verdubbelen - we schrijven 1976. Destijds was Fretilin nog een Groot Communistisch Complot waartegen Indonesië via een door Ford en Kissinger persoonlijk goedgekeurde invasie een genocidaal stokje mocht steken.

This world's gone mad
hef ik aan met Bobby Darin (We didn't ask to be brought here).

Johnny Cash als mystieke actievoerder

Het verhaal dat Johnny Cash op het Witte huis ontvangen werd door Nixon, die hem vroeg wat redneckliederen van anderen te zingen (waarmee hij ook toonde dat hij het genre waarmee hij moest koketteren helemaal niet kende) is tamelijk bekend bij de liefhebbers. Een tekstfragment dat ik zelf voor elders uitgezocht heb uit Man in black - wat hij wel zong bij die gelegenheid - doet mij beseffen dat Nixon niet blij was met dit optreden:

I wear the black for the poor and the beaten down,
Living in the hopeless, hungry side of town,
I wear it for the prisoner who has long paid for his crime,

But is there because he's a victim of the time.
I wear the black for those who never read,
Or listened to the words that Jesus said,

About the road to happiness through love and charity,
Why, you'd think He's talking straight to you and me..

De afgelopen dagen moest ik meermalen denken aan de volgende passage, in verband met de onpeilbare en onzegbare onzin die ik gedebiteerd zag over zwarte gaten op de televisie - waarover men niet kan spreken dient men te zwijgen:

In 2006 verscheen postuum het album Personal File. Het bevat proefopnamen van eigen nummers en nummers van anderen die Johnny Cash bevielen. “Ik heb een vierhonderd keer vergrotende telescoop bij het huis dat ik heb in Jamaica en ik kijk daar naar de maan en de sterren. En op een avond was ik naar de sterren aan het kijken en ik dacht erover hoe groot de hemel was. En ik vroeg mij af hoe groot God was. De gestalte van God dekt het gehele universum, dat weet ik zeker, en toch geeft God om ieder afzonderlijk van ons. Ik denk dat Hij zo klein is als we wensen dat Hij is of zo groot als we willen dat Hij is. Hoewel wij aan de aarde gebonden zijn kunnen we meer zijn zoals Hij, als we het proberen.”

Uit het laatste grote stuk dat ik voor News4all heb geschreven.
Deze mystieke benadering is de enige om het verstand te houden bij het denken over 14 miljard lichtjaren en tegelijk een menselijke taak te beseffen.

In Salon duikt nu een artikel op dat nadere toelichting geeft op Cash' Bitter tears-album. Wij kunnen allen onze verheugdheid uitspreken dat hij voor Leonard Peltier is opgekomen. Niet dat het iets geholpen heeft verder.

Voor de wijsneuzen onder ons

Het blijft een vlooienoorlog, om het woord guerrilla maar niet te gebruiken - maar intussen heb ik wel ongelijk gekregen over deze herkenningsmelodieën.

Gebruikt op RVZ voor een programma dat Your starter for heette en waar ik verder eigenlijk niets van afweet. Marcel Kennis (Freek Frituur) gebruikte dit ook wel als filler of afsluiter: Elton John (alleen de instrumental).


Herkenningsmelodie van Tom Prins (Ad Rem) op RVZ, ook van Lex Harding op Veronica voor Parels (voor de zwijnen), een nachtprogramma met "progressief" profiel, en een Teleac-cursus gegeven door Henri van Praag waarvan ik mij eigenlijk alleen deze intro nog goed herinner - het was iets filosofisch (voor of na Fons Elders)?

Frank Zappa (Duodenum) is zo vreselijk geniaal dat ik er nooit goed heb tegen gekund. Na de instrumenetal mag u hem van mij ook gerust afzetten, evenals Elton John.

Was blieb

Een keer maar, dan moeten jullie het begrepen hebben:
De val van de Muur was een losstaande gebeurtenis, te danken aan George Bush sr. en Helmut Kohl. Nou ja, en een beetje aan demonstraties tegen Het Regime.
Niks te maken met Solidarność of Gorbatsjow, met Hongarije dat de hekken opende en de eenpartijstaat als eerste afschafte.
Ach, dat weten jullie niet eens en dat hoeven De Mensen In Het Land dus al helemaal niet te weten.
Als zij het zich misschien herinneren dan herinneren zij het zich fout.
Aan het werk.

Kijk, dat de Overheid hier je vingerafdruk opslaat, je gangen nagaat via de ov-chipkaart en je emails opslaat, dat is iets geheel anders; dat is tegen Terreur en Criminaliteti. Als je niets misdoet heb je niets te vrezen.
De DDR, dat was een politiestaat!
Het helpt altijd dat de archiefbeelden licht verkleurd zijn - dat accentueert de Grauwheid van het Bestaan daar.

Die dominee van de Leipziger Nikolaikirche heeft zo'n negentiende-eeuwse revolutionairenbaard. Hoe onverantwoordelijk van hem de mensen te laten bidden en de straat op te laten gaan met kaarsen.

In 2003 was ik in Leipzig voor een treffen tegen de om zich heen grijpende op wetgeving gebaseerde jacht op vreemdelingen in Europa. In de Nikolaikirche werd nog steeds wekelijks gebeden voor vrede en ontwapening.  De desbtreffende button siert nog een jas die ik inmiddels wel buiten dienst heb moeten stellen (overbrengen? memootje).
Zwaarden tot ploegscharen.

In de laatste week van november 2009 acties tegen de slachtingen in Afghanistan die geen "oorlog" mogen heten. Acties in Duitsland, wel te verstaan.

Dat de mensen in Midden- en Oost-Europa niet de straat op zijn gegaan om Coca-Cola ruim baan te geven wordt nog mooi  gesympoliseerd door de voortbestaande, thans als eco-anarchistisch aangeduide oorspronkelijk kerkelijke milieubewegug van de DDR, de Grüne Liga.

Al de liefde in het universum

All the love in the universe, Santana. Herkenningsmelodie van Radio Seagull, 1973-74.
Ik weet eerlijk gezegd niet zeker of dit ook de laatste plaat is geweest die ik op RVZ gedraaid heb; ik sloot er altijd mijn afleveringen van de Soul squad mee af, en ik weet niet meer of ik op 10 mei 1987 nog gedraaid heb. Vermoedelijk niet - de desbetreffende stukken berusten nu bij het IISG. Het is in ieder geval natuurlijk het laatste van Seagull geweest - wat er aan voorafgegaan is (ik heb het toevallig gehoord, het was vijf uur 's ochtends) - ik zou het niet meer weten - Mike Hagler deed het laatste programma.


Rainy day women 12 & 35, Bob Dylan - eerste plaat van Radio Geronimo


If six was nine, Jimi Hendrix Experience, tweede plaat van Geronimo.
Hiervan is het ook al onzeker of het ooit is uitgezonden.

Schaamteloos afgewerkt

Vreemd, niet? In het algemeen ben ik mij bewust van de inbreuk op de privacy en het principieel ongepaste van het afbeelden van zich geslachtelijk verenigende dieren.
Toch - vele miljoenen jaren geleden uitgestorven dieren - en het is respectievelijk een model van geraamten en een afbeelding - en "we" hebben geen idee of "zij" het zo gedaan hebben...
Ongemakkelijk gevoel? Ik had het niet bij het plaatsen van de plaat, het ging mij om het gigantisme - maar wij weten inmiddels dat de Tyrannosauri rex (Tyrannosauri reges?) niet uitgestorven zijn omdat zij te groot werden, er zijn andere verklaringen - ook de kleinere sauriërs verdwenen tenslotte.

Terwijl ik dit tik isAutumnwatch op de BBC in de herhaling. Een van de presentatoren doet in deze aflevering iets wat ik toch niet anders kan noemen dan masturberen - hm, kan men dit bij een ander? enfin ik wil niet de zich aandienende grovere term gebruiken - bij een mannelijke zalm. Het gaat onder enig gegniffel in zijn werk, maar toch "gewoon" op de televisie.
Waarom wordt dit niet pornografisch gevonden?

...onversneden Newspeak die een talige werkelijkheid creëerde die amper meer verband hield met conventies van lexicon en grammatica, laat staan met reële ervaringsfeiten.

Meest systematisch kwam dat tot uitdrukking in een vocabulaire waarin niet-menselijke dieren werden 'verdinglijkt' of, om daar een ander neologisme aan toe te voegen, 'vergrondstoffelijkt'. Natuurlijk, de taal was al bij uitstek het domein bij uitstek waarin 'de mens' en 'het dier' als aparte, in hiërarchisch verband staande categorieën werden geconstrueerd. Dieren hadden koppen, poten en uiers, mensen hoofden, benen en borsten. Dieren vraten en paarden, mensen aten en vrijden. Dieren hadden driften en instincten. Mensen gevoelens en intuïtie. Dieren doden heette slachten, mensen doden heette moorden et cetera. Het geloof in deze antropocentrische constructie was bovendien dusdanig krachtig dat elke deconstructie ervan als 'antropomorfisme' werd gewraakt - waarmee niet alleen de discursieve dimensie van het mens-dierdualisme werd miskend, maar bovendien reële antropomorfsiche valkuilen aan het zich onttrokken raakten.

Het woord discursief laten vallen en het nog echt ergens over hebben ook - mijn complimenten.
Het citaat is uit Verdonks Vleesloze gerecht, p.271.

Ik voeg er alleen aan toe wat ik ooit gelezen heb over een proefneming met wat als "moedermelkkaas" werd aangeduid in het krantebericht. Het proefteam werd niet verteld van wat voor melk de kaasjes waren gemaakt. Die werden als onbekend van smaak maar goed eetbaar bevonden. Toen hun dit wel werd onthuld legden de proevers ze walgend weg.
Alsof  "kaas" niet altijd van moedermelk wordt gemaakt - moedermelk van koeien. Alleen al het vreemde onderscheid tussen moedermelk en melk...

Gigantisme

Het begint steeds Oosteuropeser te klinken - van tot twintig jaar geleden dan. De crisis is voorbij - nou ja, de werkloosheid in de VS is officieel boven de tien procent gestegen, vier miljoen daklozen, 2,3 miljoen achter tralies, als je langer dan een jaar werkloos bent tel je niet meer als werkloos dus in feite is het zo'n twintig procent -  maar het leger krijgt dan toch maar mooi voldoende "vrijwilligers" binnen.

Alles gaat goed, juichen de media. Het Plan wordt gehaald. Gordon Brown laat Afghanistan niet in de steek. De Vrije Markteceonomie marcheert van Overwinning naar Overwinning. Nog nooit heeft de Democratie er zo bloeiend bij gestaan.

Bij het lezen van dit stuk moest ik aan de  afbeelding hier denken.
Smakelijk eten, trek nog een lurkflesje open.