Christianarchie - Vrede en vrije mensen

Koen Koch

2012-01-28T09:46:00.004+01:00

Het nieuws bereikt mij pas vandaag, de dag van zijn uitvaart: op 21 januari is Koen Koch overleden, collega-politicoloog en de laatste die zich in die hoedanigheid als columnist kon manifesteren en die (daarom?) weggewerkt is. Hij was buiten zijn universitaire opdracht vooral de "ambassadeur" in Nederland van de geschiedenis van de Grote Oorlog.

Die excursie langs de Somme zal misschien nog wel door hem geleid worden maar dan niet meer in den lijve.
Er wordt teveel gestorven.

Wat is er misgegaan met ons

2012-01-28T08:00:00.003+01:00

Don't go to strangers, Etta Jones
In 2001 werd ten onrechte het bericht verspreid dat Etta James was overleden. Etta Jones was de echt gestorvene - het blijft een ergerlijke fout, maar de voornaamgenotes hebben wel een zekere repertoirestijl gemeen.

Ninety nine ways, Etta Thomas, in 1974 artiestennaam van Val Francis, eerder zangeres bij de Sands of Time.

Maar ik denk niet dat zij er hier al bij zit.
Vijfenveertig jaar geleden voor het laatst gehoord en nu bij de hand met een muisklik.
Where did we go wrong, Sands of Time

Water en water van Fiji

2012-01-27T13:43:00.005+01:00

Een bericht dat de dagelijkse schandalige waanzin weergeeft: de eerste twee weken van het jaar is Fiji getroffen door overvloedige regenval die geleid heeft tot grote overstromingen op westelijke eilanden. Waar het water nog steeds staat en dus geen drinkwater voorhanden is.
Een eerder verhaal.

Gelukkig is Fijiwater het officiële water van de Oscaruitreiking.
Misschien kunnen er nog wat krokodilletraantjes vergoten worden over Fiji door deze of gene als liberal poserende actreutel, maar waarschijnlijk gebeurt ook dat niet.

De waarde van een mens

2012-01-26T19:37:00.007+01:00

Een bekende Witz die een diepe waarheid over de huidige maatschappij vertelt:

Man spreekt vrouw in bar aan. "Mevrouw, als ik u een miljoen geef, zou u dan met mij naar bed willen?"
De vrouw, nadenkend: "Dat is wel veel geld..."
Man: "En voor vijftig euro?"
Vrouw verontwaardigd: "Vijftig euro? Wat denkt u wel van mij, dat ik een hoer ben?"
Man: "Dat weet ik wel zeker, we zijn het alleen niet eens over de prijs."

Het kopgeld, de beloning die men in Nederland mocht ontvangen voor het verlinken van een ondergedoken Jood, bedroeg drie rijksdaalders. Ja, dat was toen meer geld dan nu, ook als men het in euro's omzet. Maar u vindt het waarschijnlijk schokkend weinig. Toch is het bedrag geïncasseerd, want je bent een dief van je eigen portemonnee als je dat geld aan je voorbij laat gaan. Toch? Degene die Anne Frank heeft verraden is niet bekend maar wie weet, bij een beetje praktijk van Oplettende Burger ten behoeve van het Gezag heeft deze mens het geld vastgelegd en er later verder goed van geprofiteerd. Geef hem (haar?) eens ongelijk!?

U vindt het bedrag schokkend laag? Vertel dan maar waar u de grens legt - en dit is geen mop, zoals ook het verhaaltje hierboven eigenlijk geen mop is.
Het enige passende antwoord is: ik verraad mijn medemens niet, voor geen geld. Gemeenschap heb ik met wie dat net zo graag wil als ik.
Maar zo steekt de wereld dezer dagen niet in elkaar.
Ik kan geen mailbox of site openen of mij wordt "spannend daten" of "flirten" aangeboden, met alleenstaande moeders, met 40+, met 30+ - het zijn altijd aantrekkelijk ogende vrouwen die mij aankijken. Het flirten zal hier geïntroduceeerd zijn om het karakter van prostitutie en pooieren te bemantelen. Echt flirten is onverwacht en spannend en kosteloos (nou ja, drankje aanbieden hoort er bij maar dat telt niet). Tot vreemdgaan aan toe valt commercieel uit te melken. Het is net als met "ouderwetse" straat- of raamprostitutie: ik kan mij geen voorstelling maken van wie daarvan "gebruik" maakt, maar de kwebbelende reclame tiert zo welig (en het is nog altijd iets anders dan de etalage van ontklede vrouwen op de commerciële televisie in de nacht - of zijn ze er niet meer? ik zap nooit meer) dat er wel enorme vraag naar dit aanbod moet zijn - "ambitieuze partner" gezocht - "VVD" druipt er af van dit alles. Maar niet alleen VVD. Slechts enkele marginale partijen zullen vermoedelijk - in Nederland - niet blij zijn met deze vermarkting.

Het zou mij verbazen als u niet anders tegen een kopgeld van een miljoen aankijkt dan tegen zeven gulden en vijftig cent. Een natuurlijke reactie kunnen wij dit niet noemen, maar een volgens de logica van het op geld waarderen van alles en iedereen is de reactie zeker wel. Gevangen in de fictie van het kapitaal. Het begint met loonarbeid, het eindstadium is dat mensen die daartoe de macht hebben zich zelf goed bedelen op kosten van anderen en dat het prostitueren en souteneren als vanzelfsprekend alternatief wordt gezien voor wat ooit het ideaal van romantische liefde was.

't Is slechts een begin...

Laat niemand je tijd stelen

2012-01-26T10:23:00.004+01:00

Een niet insluitbaar filmpje bij Let no man steal your thyme had de "freudiaanse" verschrijving time bij dit nummer.

Laat niemand je tijd stelen - ik zie de ironie wel bij de late aankondiging van een anarchistische studieconferentie 1 april aanstaande (laat ik maar denken dat het geen grap is) over het stelen van "onze" tijd. En als ik tijd had om mij daar goed op voor te bereiden, had ik dan het geld om daarheen te gaan?

De tijd heeft de stem van Jacqui McShee niet aangetast; het is niet om aan te zien en moeilijk te beluisteren, maar dit is Pentangle op Glastonbury 2011. De BBC vond alleen de hitmakers van nu belangrijk om te vermelden in verband met dit festival. John Peel is alweer een tijdje dood en Bert Jansch is er ook niet meer inmiddels.
"De tijd" werkt niet voor ons.

Begrippen van Carl Gustav Jung

2012-01-25T23:03:00.001+01:00

Een nuttig beknopt overzicht van de Jungiaanse begrippen in het Nederlands.

Pinheirinho

2012-01-24T09:38:00.004+01:00

Pinheirinho, pijnboompje, heet de favela bij São José dos Campos, deelstaat São Paulo, Brazilië. Het terrein is acht jaar geleden gekraakt door de Movimento dos Trabalhadores sem Teto, de Beweging van Dakloze Arbeiders.
De landeigenaar die het terrein dertig jaar braak heeft laten liggen heeft ontruiming gevorderd en zoals dat gaat is deze toegewezen. Het terrein heet eigendom te zijn van een sinaasappelhandelaar van Libanese achtergrond.

Het mediaoffensief schilderde het kraakdorp af als Cracolândia - en dit verwijst niet naar het Nederlandse kraken maar naar crack. Zesduizend mensen dakloos maken moet ideologisch voorbereid worden. Een zelfbeherend kraakdorp kan niet getolereerd worden in de "orde" van een Nieuwe Industriestaat.
Het gerucht gaat dat er bij de gewelddadige ontruiming verscheidende doden zijn gevallen, maar nadere bijzonderheden ontbreken vooralsnog.

Slechts een verhaal uit een van de nieuw-geproletariseerde landen.

Een stokoude traditie van zo'n kleine zeventig jaar

2012-01-23T17:02:00.001+01:00

Eko eko van Jan de Zutter beschrijft grotendeels aan de hand van participerende observaties Wicca in de Nederlanden - een nieuw uitgevonden traditionele natuurgodsdienst (sinds 1954 of laat het pakweg een ander jaar zijn). Jammer evengoed natuurlijk dat er geen overoude rituelen zijn door te geven maar dat er voor deze godinnendienst nieuwe stokoude ontworpen zijn. Maar het meest kitschig vind ik de wens "Blessed be" - liever die dan het klef klinkende "Wees gezegend" schrijft De Zutter.
Fetisjisme van de vreemde taal waarover iedereen doet alsof hij/zij die beheerst.
(Ik heb de wens meegekregen in een tempel in de VS maar daar valt hij niet uit de toon).

Aan Wicca bevalt mij dat het goddelijke (de Godin) als immanent-transcendent wordt gezien, dat er geen dogmata zijn - "Doe wat u wilt" is het motto, inderdaad ontleend aan Rabelais. Dat komt in de buurt...

De rituelen worden geacht uitgevoerd te worden in "een tijd die geen tijd is" - daar had wel wat meer uitleg bij gegeven mogen worden.

Lezen over zo'n nieuwgevonden godsdienst is ook leerzaam ten aanzien van het christendom. Vooral in de VS is men erg bang voor Wicca: Wicca-aanhangers worden als duivelaanbidders gezien en in die hoedanigheid blijkbaar in het bezit van krachten geacht die de christen te boven gaan. Ach, kleingelovigen.

Winterbeeld 2012

2012-01-22T21:30:00.004+01:00

Duidelijk niet genomen op deze tuinvogelteldag die wat mij betreft verloren ging in wind en regen (vogels lieten zich niet zien, behalve overvliegende meeuwen): een zwerm spreeuwen in de avondschemering in een boom in het Vondelpark.

Nederland, 7 april 2011 - als ze 's morgens komen

2012-01-22T20:56:00.002+01:00

Keeldichtknijpende serie over uitzetting naamloos blijvende Irakese vluchtelingen.

Mama blijft roepen

2012-01-21T10:36:00.000+01:00

Ma, he's making eyes at me, Johnny Otis Show with Marie Adams and the Three Tons of Joy

Hey, Leroy, your mama's calling you, Jimmy Castor [Bunch]

Tell mama, Etta James

Toegift:

Let's burn down the cornfield, Etta James

De Britse politiestaat en zijn Lebensborn

2012-01-20T23:52:00.004+01:00

Ruim twee jaar geleden was er het geval van Marie Mason, dierenactiviste in de VS, wier echtgenoot werd "omgedraaid" door de politie: hij werd ingehuurd om te spioneren op zijn vrouw. Zoveel betekenen huwelijk en gezin nog voor de machthebbers.

Maar het kan altijd erger. Er was al het geval van "Anna", de infiltrante in de Groene beweging in Californië, die het aanlegde met degene die voor de "leider van het zooitje" doorging - die oprecht verliefd op haar was.
Zulke toestanden zijn geen eenmalige uitzondering, maar blijken in Groot-Brittanië zo ongeveer regel. Getrouwde smeris legt het aan met activiste, houdt het anderhalf jaar met haar vol en wint daarmee geloofwaardigheid in "de beweging". Dan legt hij een nieuwe relatie die tot een kind leidt. De moeder, die nog steeds niet weet dat zij met een voor zijn werk betaalde smeris omgang had, heeft zelf bedongen dat de biologische vader afstand deed van zijn "rechten". In een ander geval kon de vader-smeris de verwikkelingen van moeder en kind volgen in de politierapporten.

De werkelijkheid van de politiestaat. Hier zijn eigenlijk geen woorden voor te bedenken. Al heeft men in de politie zelf de managementkwek voor dit gedrag alweer klaar.

Op de afbeelding zit de getrouwde smeris links met zijn kind uit de relatie met een bespioneerde vrouw.

Malvinas en Chagos

2012-01-19T23:58:00.006+01:00

Er is niet veel meer waarover ik ongetwijfeld "ouderwetse" antikoloniale woede kan voelen dan in verband met Chagos.
Op BBC Question Time gepraat over de Falklandeilanden, Las Islas Malvinas, waarvan de bezetting door het Argentijnse leger haar dertigste verjaardag nadert. Het zelfbeschikkingsrecht van de witte afstammelingen van Britten op deze eilanden wordt heilig geacht. Caroline Lucas waagt het te zeggen dat de situatie misschien niet houdbaar is, maar radicaal tegen de drieëne partij gaat zij niet eens in.
Dan sla ik Truthout op en lees wat John Pilger - niet voor het eerst, nee, en het zal steeds opnieuw moeten - over Diego Garcia schrijft. Geen opinietype in Groot-Brittannië zal over het "contrast met de Falklands" praten, nog wel de titel van een brochure van de Minority Rights Group, hier te vinden.

In Londen volgende maand een theaterstuk A few man Fridays - een paar Vrijdagjes, naar de daadwerkelijke kwalificatie van het Labour-ministerie van koloniale zaken over de bewoners van Chagos - de afgebeelde actrice weet het een en ander uit te drukken, er zijn zelfs geen woorden nodig.

Hier mijn eigen belangrijkste artikel over Chagos.

Leer Swaziland zingen in perfecte harmonie

2012-01-18T23:19:00.000+01:00

Ironie van de geschiedenis: de colafabriek die uit Zuid-Afrika is verhuisd naar Swaziland vanwege de apartheid ligt nu terecht onder vuur omdat zij via de belastingen het regime overeind houdt. De colafabriek is goed voor een ongelooflijk deel van het BNP van Swaziland, een getal van 40% wordt genoemd. Intussen is het onrustig in het leger, hetgeen niet veel goeds voorspelt voor de absolute monarch tegen wie het afgelopen jaar voortdurend gedemonstreerd is.

Weg van de hoop

2012-01-17T12:22:00.004+01:00

Een pamflet dat oproept tot radicaal reformisme - een bijna Münchhausenachtige taak stellen Stéphane Hessel en Edgar Morin in De weg van de hoop, nog geen zestig pagina's in het Nederlands. Hier een eerste stuk van het pamflet.

Frankrijk is lang de revolutionaire koortsthermometer van Europa zoniet de wereld geweest. Het feit dat de opstandige golf van de jaren zestig en zeventig nog steeds wordt samengevat in de term "1968" weerspiegelt dit: de grootschalige bezettingsbeweging en de algemene staking van mei '68 leken nogal op een revolutie. Maar is Frankrijk nog het epicentrum van mogelijke omwenteling? Het afgelopen jaar liep het niet voorop, maar dat hoeft ook niet.

Het nieuws van de degradatie van de kredietwaardigheid van Frankrijk geeft, zoals al het nieuws op dit gebied, een gevoel van urgentie dat eigenlijk door geen enkele waarneming in het dagelijks leven ondersteund wordt. Er wordt met crisis gedreigd maar het enige dat de politici weten te verzinnen is repressie en drastisch bezuinigen (plannen die elkaar overigens tegenwerken, want repressie kost geld).

Morin en Hessel pleiten voor solidariteit, een politiek van het goede leven en van de poëzie. Dit programma is zo veelomvattend dat het mij althans juist de hoop ontneemt - en dit kan niet de bedoeling zijn. Het is trouwens vrijwel geheel toegespitst op Frankrijk alsof de rest van de wereld er weliswaar wel is maar er ook weer niet zoveel toe doet.
Is het nu de bedoeling dat ik deze indruk hiervan krijg?

Roemenië de straat op

2012-01-16T09:36:00.003+01:00

In Roemenië wordt niet kalm en zachtjes morrend gereageerd op loonsverlagingen van 25% in de zogeheten publieke sector en op privatisering van de gezondheidszorg.
Al dagenlang wordt er gedemonstreerd en met de politie gevochten. Het kabinet is gisteravond in noodzitting bijeengeweest, het resultaat hiervan is naar verluidt dat de "hervorming" van de gezondheidszorg wordt ingetrokken.

Kamperfoeliekussen

2012-01-15T08:22:00.000+01:00

Vroege zondagochtendmuziek zoals ik er mee opgevoed ben door Caroline tot de hitparade zo belangrijk werd.

The letter, Salena Jones

Honeysuckle rose, Lena Horne

Misty, Julie London

Voorlentebeelden 2012 - 4

2012-01-14T21:43:00.003+01:00

Narcissen en sneeuwklokjes, Zuiderzeepark 14 januari 2012.
Vol-eigele narcissen waren al volop in bloei in het nog Amsterdamsere Weteringplantsoen.

Voorlentebeelden 2012 - 3

2012-01-14T21:39:00.001+01:00

Waar is de paddestoelengids?
Halfvergane wilg met gasten.

Voorlentebeelden 2012 - 2

2012-01-14T21:28:00.003+01:00

Jodenmanussie, zaterdag 14 januari 2012. Blauwe reigers aan het nestelen.

Voorlentebeelden 2012 - 1

2012-01-13T23:03:00.004+01:00

Krokus 13 januari 2012, echt mooi in context: Leidsebosje Amsterdam

In blad schietende vlier, zelfde wandeling zelfde dag.

Boeddha's licht boven Nederland

2012-01-13T13:30:00.004+01:00

In Leiden is een leerstoel boeddhistische filosofie ingesteld, bekleed door een zenleraar met de wonderschone voornaam André. Of deze belangstelling een gevolg is van de publicatie van Lotus in de Lage Landen valt niet te zeggen.
Een citaat uit het gelinkte stuk over de receptie van het boeddhisme in Nederland:

Iets later, rond 1900, raakt het oosterse bij de elite écht in de mode. Soms omvat dat ook islam, jodendom en zelfs Jezus - zolang het maar in contrast staat met de westerse cultuur. Men plaatste Jezus schouder aan schouder met Boeddha: geestverwanten, op grote afstand van de dorre dogmatiek van de kerken. Voor academici was Boeddha een wetenschappelijke 'ontdekking', vanuit een verlangen om 'objectieve' kennis te verwerven over onontdekte culturen en religies. Voor christen-anarchisten en religieus-socialisten was Boeddha een bron van wijsheid, die kon bijdragen aan een spirituele herbronning van het westerse socialisme en aan een beter lot voor mens en dier. Veel christelijke theologen bleven evenwel vijandig. Voor hen was Boeddha vooral een heidense dwaalleraar - een duivelse verleider voor de vrome christenziel.

Ik heb het boek hier of elders nog niet eens besproken. Dit komt waarschijnlijk doordat ik contact heb gezocht met de auteurs, die er heel mooie woorden in hebben besteed aan mijn Onze God is een arbeider, waarbij zij het betreurden dat dit niet in boekvorm te vinden is. De uitgever van hun boek sprak ik vervolgens hierover en deze man bleek - het spijt mij dit te moeten zeggen - een uitgesproken pummel, waarmee de Lotus buiten beeld kwam.
Ik zal hem alsnog ter bespreking ter hand nemen. In de bovengeciteerde passage bevalt mij het woord elite in het geheel niet.

Het symposium in Nijmegen [ik ga niet een even lange heenreis besteden aan dit symposium, hoe belangwekkende het onderwerp ook is].

De desolaatheid van een gedroomde straat

2012-01-12T21:19:00.001+01:00

Het toeval wilde dat ik dit beeld van wat ik ken als de Amsterdamse Wibautstraat vond vandaag en dat het duidelijk tot mij doordrong dat het eigenlijk altijd een rampzalige on-straat is geweest. Tot 1939, het jaar waarop het Amstelstation in gebruik werd genomen, was op het Rhijnspoorplein het kopeindpunt van het R(h)ijnspoor naar Utrecht. De Wibautstraat als spoorbaan, niet op een dijk.
In 1939 werd hij de uit-/invalsweg die hij nog steeds is, vaker wel dan niet overhoopgehaald. En de bezetter heeft hem al snel van zijn naam beroofd voor zolang dat duurde, en waarschijnlijk had hij beter verdiend. Maar ja, dan zou ik niet opgegroeid zijn bij en met de Wibautstraat.

In 1942 is het tramspoor op de Wibautstraat (dan Weesperpoortstraat) in gebruik genomen voor lijn 3. Ik vraag mij af of dit een van de Donkere Geheimen van de gemeentetram is, over het nieuwe traject (van lijn 3) naar het Krugerplein wordt alleen maar gezegd dat het in die bezettingsjaren in gebruik was - en ook alleen toen. Na 1944 is er geen tram teruggekomen in de Transvaalbuurt, een buurt waar veel Joden woonden. Aanleg van rails op een nieuw traject is nogal een investering.

Na 1945 reed lijn 5 op de Wibautstraat en dat is de lijn blijven doen tot 1965. Lijn 7 heeft na 1961 hier (ook) gereden, maar vanwege de aanleg van de moltrein ging dat nogal onregelmatig na 1970, en in 1977 was het helemaal afgelopen.

Meer over Wibaut en zijn Amsterdamse straat hier, hier, hier en hier.

Het zandlandje rechts op deze afbeelding werd later bestemd voor Parool, Trouw en Volkskrant, die er nu weer alle drie weg zijn. In de Wibautstraat blijft wel heel weinig lang.

Een gloednieuwe vazalstaat

2012-01-11T09:38:00.004+01:00

Zuid-Soedan, op de een of andere manier is er geen enkele reden tot verheugenis over deze nieuwe onafhankelijke staat. Hoe onafhankelijk, als er VS-militairen naar toe gezonden kunnen worden waarover Obama trots vermeldt dat ze geen verantwoording schuldig zullen zijn voor het Internationaal Strafhof? Alsof we anders zouden verwachten.

Waarom 1968 rustig verliep in Amsterdam

2012-01-10T23:44:00.000+01:00

Het revolutiejaar 1968 verliep in Amsterdam opvallend rustig, schrijft Willem de Bruin in De Volkskrant.
In de eerste plaats is "1968" in die zin een mystificatie - het is niet het enige jaar in de "abnormale golf" zoals de Italiaanse studentenbeweging zich enkele jaren geleden noemde. Deze golf spoelt over de wereld, nu, in de jaren tien van de eenentwintigste eeuw en het valt niet te zeggen of en wanneer hij ophoudt en wat hij achterlaat.
Iets dergelijks valt over "1968" te zeggen. Nederland had al zijn 1966 - Provo, het Bouwvakkersoproer - en Nederland had 1969 - Tilburg, Amsterdam (ook "Maagdenhuis" genoemd), met het jaar daarna Kabouter en Dolle Mina.
Het ligt echt niet aan politieinterventie dat "1968" zo rustig was, en Amsterdam is Nederland niet.

Een van de infiltranten/smerissen/provocateurs van die dagen wordt veertig jaar later in contact gebracht met Roel van Duijn, die nog steeds niet zijn dossier in zijn geheel kan bekijken en nu in beroep gaat bij de Raad van State tegen de sabotage door minister Piet-Hein Donner. Vice-voorzitter van de Raad van State Piet-Hein Donner zal hem vast van dienst zijn.
Roel van Duijns memoires verschijnen dezer dagen.

De algemene staking in Nigeria

2012-01-09T17:02:00.002+01:00

#OccupyNigeria...
Stakende advocaten zijn niet te min voor het stukje karton met een leuze erop, het Symbool van de Jaren Tien.
Een lopend verslag van de algemene staking in Nigeria.

Het komt er op aan de wereld te behouden

2012-01-08T17:50:00.006+01:00

Het is een bijbelse uitdrukking: oud en zat van dagen (der dagen zat) - en het getal zijner jaren was (op zijn minst honderd; er staan mij geen vrouwen voor ogen van wie zoiets geschreven is).

In een agrarische maatschappij, of deze nu op landbouw of (nomadische) veeteelt is gebaseerd, kan men voorgoed de ogen sluiten in de wetenschap dat volgende generaties niet anders zullen leven.
Ook in steden was het leven niet zo veranderlijk. Technische veranderingen kwamen geleidelijk. Die tijd is voorbij, zeker sinds het begin van wat men de industriële revolutie noemt. Voor mijn moeder was een computer al iets vreemds en onbekends en bij een tewerkstelling ergens in het vorige decennium vroeg zij mij bezorgd of ik met een computer werkte. Dat was gevaarlijk, had zij begrepen. Zij wist tot op dat ogenblik niet dat al mijn werkzaamheden met een computer gepaard gingen. De wereld is onoverzichtelijk.

Zat van dagen is men nu omdat men het niet meer kan bijbenen, niet omdat men weet dat "het goed is".

De afgelopen decennia is daar de component van de stille lente bijgekomen.
De eerste week van het jaar, er zingt luid een merel in het plantsoen. Er komen krokussen op. Het is volle maan, het heeft zelfs 's nachts nog niet gevroren in Nederland, of slechts op een enkele plaats.
Het zingen van de merel verblijdt mij maar roept ook de vraag op: zal hij nog zingen als ik er niet meer ben? Het is nog niet zo lang geleden dat vogelzang onontkoombaar was in de stad, als er geen andere vogel te horen was waren er altijd nog de huismussen. Je hoort of ziet ze nauwelijks meer, ook al gelden ze nog steeds voor de gewoonste vogels.

Oud zijn en weten "het is goed" en de wereld gaat ook zonder mij wel door - dat is onvermijdelijk waar, maar wat natuurlijk en vanzelfsprekend lijkt is het niet.
Het komt er op aan ervoor te zorgen dat "het goed is" en dat de merel blijft zingen en de huismus terugkeert in de stedelijke omgeving en meer.

Het mos kwam er toch wel op

2012-01-07T19:13:00.000+01:00

De Amsterdamse tapperij die ik van oudsher het meest bezoek liet mij deze eerste avond uit in het nieuwe jaar nog eens horen dat het met de Stones gewoon afgelopen was met en na dit nummer. Wat een pijnlijk verschil tussen post-71 en daarvoor.

Brown sugar

Als zij net als de Beatles ermee gestopt waren zouden er misschien wat goede nummers achterwege zijn gebleven, maar het meeste van na midden 1971 wordt door een andere band met toevallig dezelfde naam gespeeld. En die muziek mist eenvoudigweg de gedrevenheid die er bij hoorde - bij het decennium, bij de jeugd, misschien zelfs bij de wedijver met de Beatles.

The last time
Het is niet fraai georganiseerd totstandgekomen, maar dit is wel de definitieve wereldse versie van de spiritual.

I wanna be your man
Minder dan twee minuten: de Stones spelen Lennon-McCartney.

En dan Angie opzetten? Kom nou toch...

Bekende verhalen over Nigeria

2012-01-06T23:07:00.001+01:00

Déjà vu: aanvallen op "Zuiderlingen" in Noord-Nigeria, nu in de media verkocht als acties voor de sjaria ("sharia law" noemen ze dat), terwijl de vakbonden ondanks een verbod een algemene staking hebben uitgeroepen.

Roodkleuring iepetakken

2012-01-05T23:17:00.001+01:00

Een uitzonderlijk vroege aankondiging van een lente terwijl de winter nog zou moeten aanbreken is de roodkleuring van menige iepetak aan de Amsterdamse grachten: een aankondiging dat bladknoppen op doorbreken staan. Zulke uitzonderlijk vroege lenteboden hebben op zich niet met het opwarmingseffect te maken, het komt vaker voor.

Ik herinner mij al te goed hoe half januari 2008 volop sneeuwklokjes en narcissen bloeiden, maar dit volgde na een korte krachtige vorstperiode omstreeks Kerst.
Ik vraag mij af of "de natuur" een eigen intelligentie heeft die bepaalt dat het veilig is bladknoppen te ontwikkelen terwijl het nog kan vriezen, of die maakt dat meerkoeten al nestelgedrag vertonen.
Met andere woorden: "weet" de dieren- en plantenwereld dat er geen vorst meer komt, of als deze komt, het niet meer veel uitmaakt?
Vreemd genoeg is Nederland en de rest van West-Europa een horrorwinter voorspeld - past dit bij de politisering van het weerbericht?

Wat Nigeria bijeenhoudt - corruptie

2012-01-04T23:56:00.000+01:00

In 1966 werden pogroms tegen zuidoosterlingen in hun aparte wijken in Noord-Nigeria (Sabon-Gari) gehouden en toen heetten de slachtpartijen "stammenstrijd" want dat klinkt naar Afrika, naar kookpotten waarin zendelingen klaarsudderen enzovoort.

Nu worden allerlei bomaanslagen toegeschreven aan een obscuur islamitisch genootschap dat banden met het in feite al even schimmige Al Qaeda onderhoudt (zoiets doet het nu eenmaal goed in Washington).
Maar dit zogenaamde Boko Haram is het probleem niet.
De voortwoekerende corruptie die deze staat van begin af aan begeleid heeft is voor iedereen die ermee te maken heeft het ergst. Op stel en sprong zijn de prijzen van benzine meer dan verdubbeld en dit lokt verzet uit.
Het is te gek om los te lopen dat in een olieland als Nigeria de geraffineerde petroleumproducten van elders moeten komen. Maar het is zo. Het protest is verspreid over het hele land en heeft niets met godsdienstverschillen te maken.

Aziatische Lente dient zich aan

2012-01-03T22:53:00.002+01:00

Men kan de mediapropagandauitdrukking "Arabische Lente" omfunctioneren door er aan te herinneren dat de lente overal kan uitbreken. Zal uitbreken, menselijkerwijs. John Pilger voorspelt een Indiase lente. Of die zo geweldloos zal zijn als geestelijke volgelingen van Gandhi graag zouden willen is maar helemaal de vraag.

Arundhati Roy doet al jaren haar best aandacht te vragen elders voor het lot van de armen in India. Als dochter van een Syrisch-orthodoxe moeder levert haar dit hier de kwalificatie "christen-anarchist" op, die als scheldwoord bedoeld is. Of zij er mee instemt weet ik niet. Wel aardig te constateren dat dit zomaar een invectief kan zijn.

Zoals India een lente kan verwachten zo kan men dit ook van China zeggen. Als er echt negentigduizend "incidenten" per jaar zijn dan is het nog een wonder dat het regime schijnbaar onwankelbaar voortbestaat. Na de Commune van Wukan de opstand van Haimen. Of, tot nu toe het laatste bericht, een staking van arbeiders in een autofabriek in Nanjing.

Arbeiders in de petroleumwinning in Kazachstan zijn al vele maanden in staking. Zij bivakkeren in tenetn voor de poort (klinkt dit bekend?). In december heeft de politie, die volgens de schilden "police" heet, meer dan zeventig arbeiders doodgeschoten. Een slachting die niet niet opgemerkt is in de propagandamedia en die zeker geen Kazachse lente heet. Geen wonder als men leest wie er zal profiteren van de olie in het land.

Meer nieuws over Kazachstan.

Geen draken meer te verslaan

2012-01-02T23:00:00.001+01:00

Een verse megamix van Beverley's Happy New Year.

2012 wordt zeker niet rustiger dan 2011

2012-01-02T22:06:00.001+01:00

De grootste en grofste leugen die de gevestigde media verkondig(d)en over de golf van onrust die over de wereld spoelt is dat deze gereduceerd kan worden tot iets wat men dan "Arabische Lente" noemt. Het was niet mijn intuïtie die dit niet door mij geschreven stuk opleverde. Het verzet is niet begonnen in de Arabische wereld, het is er niet toe beperkt.

De kapitaalverhouding implodeert. Zij doet dit wereldwijd en dit zal wereldwijd verzet met zich meebrengen.
Het bezetten van pleinen, zoals in Tunis, Caïro, Madrid, Athene, New York - om maar de steden te noemen die de meeste aandacht trekken - heeft een zekere esthetiek. Deze bezettingsacties zijn helaas niet meer dan demonstraties. Zij hebben de zeker zeer belangrijke functie mensen bij elkaar te brengen en inzichten te doen delen of verwerven. De machtsvraag wordt er niet mee gesteld.
Met grof politiegeweld wordt het en na het andere Occupykamp in de VS aangevallen onder de even ongelooflijke als gangbare vlag van "veiligheid en hygiëne".
Op veel plaatsen is de beweging evenwel overgegaan tot het bezetten van gebouwen, waardoor de vraag over beschikkingsmacht van zogenaamd particulier eigendom duidelijker wordt gesteld.

De balans van 2011? Dictatoren door "de straat" verdreven in Tunesië, Egypte en Jemen. In de twee laatstgenoemde landen is het oude regime evenwel in het geheel nog niet weg.
Staatsgreepachtige machtswisselingen via buitenlandse interventie in Libië, Griekenland en Italië.
De pretentie van parlementaire democratie verdwijnt. Dit zal met zich meebrengen dat het verzet harder zal worden. Helaas. Zoals ook de repressie duidelijker wordt.
De balans van de eerste twee dagen van 2012: signalement van de parallelle revolutie in Jemen, voortgaande verzet in Bahrein, in het paradigma vallend protest tegen het smadelijk bezethouden van Cypriotisch grondgebied door Britse kolonialen en grootschalig protest tegen een nieuwe "grondwet" in Hongarije. Vooral dit laatste land illustreert hoezeer de parlementaire fictie ten einde loopt.

En dit is nog lang niet alles voor deze eerste twee dagen van 2012.

Voorlente

2012-01-01T23:32:00.002+01:00

Er zijn meer winters in Nederland die geen winter lijken te willen worden geweest in mijn levenstijd. 1974-75 was er zo een: geen sneeuw, geen vorst, een herfst die in lente vergleed.

Zet mensen op de uitkijk en ze zien bij de jaarwisseling 2011-2012 fluitekruid bloeien. Dat gaat wel heel ver.

Uw dagelijks natuurbericht.

Hoe rampzalig een eventueel alsnog inzettende vorst wordt vertelt het verhaal niet.

De wereld zoals hij is

2012-01-01T23:22:00.000+01:00

Drie uur Chris Hedges....

Da Capo al fine

2011-12-31T21:28:00.005+01:00

Vrijmiddagmiddag - 30 december 2011 - voor het eerst sinds lang naar Utrecht gegaan om zomaar te winkelen, waarbij Da Capo altijd het vaste hoogtepunt was. Ik ben er lang niet meer geweest nadat ik een tijd in de buurt gewerkt had en een bezoek aan de winkel een uitje voor de pauze was.

Het bleek de laatste kans te zijn. Om 17.00 uur vandaag officieel is de winkel voorgoed gesloten. Ik vond het keeldichtknijpend naar om mijn laatste speurtocht te doen maar tegelijk - Michel was er niet meer. De ziel is weg.

Drie filmpjes horende bij wat ik er voor het laatst gekocht heb.

Shake, Animals

Get back home, Majority One

Nine till five, French Revolution

Saskia Poldervaart

2011-12-31T15:39:00.004+01:00

Hoe komt het nu dat ik het overlijdensbericht van Saskia Poldervaart heb gemist? Op mijn defect terzijdestaande Mac had ik al een hele tijd een foto van haar klaar voor het geval dat...
17 november jongstleden overleden, zij moet nog hoop ontleend hebben aan de bezettingsbewegingen overal ter wereld. Maar niemand is onsterfelijk.

Rust zacht, kameraad.

Kapitaal als verslaving

2011-12-31T06:45:00.005+01:00

Het alleraardigste eenvoudige boekje Het kapitaal als verslaving van Atalanta wordt gratis rondgedeeld maar is ook online te lezen.

Tijdig verschenen voor tijden waarin de vraag naar kapitalismekritiek opleeft.

Bont herkennen

2011-12-30T23:23:00.001+01:00

Ik zou denken dat bontachtige elementen op kleding niet echt zijn maar naar ik begrijp zijn ze vaak maar al te echt. Zijn al die jaren van dierenstrijd dan voor niets geweest?

Twee sites van Bont voor dieren.

Ik moet zeggen dat ik niet meer gerust door de stad kan lopen, mij voortdurend afvragend of iemand voor of achter mij loopt met een aantal lijken op zijn of haar kleding. Van dieren die speciaal voor deze vertoning zijn doodgemarteld.

Niet bedoeld als reclame maar een handige gids voor het herkennen van nepbont: hier".

Vrije Communist

2011-12-29T22:57:00.000+01:00

Het Nederlandse religieus-anarchistisch tijdschrift De Vrije Communist kan - althans nr. 7 en nr. 8 - op facebook gelezen worden

Via de papieren versie verneem ik - het is mij ontgaan door verblijf buitenslands - dat op 21 april jongstleden Catharina Halkes overleden is, katholiek feministisch theologe.

Het wondere leven van het zeepaardje

2011-12-28T19:29:00.004+01:00

Zee-paardje, wel te verstaan. In een filmcafé was de opname steeds opnieuw te bezien gisteravond, zonder geluid uiteraard (de angst voor stilte wordt hier overpiept).

Jean Painlevé, L'hippocampe

Nottingham, derde kerstdag

2011-12-28T12:57:00.003+01:00

Prachtig contrast: het "Occupy"-kamp in Nottingham tegenover het kooppaleis van Debenhams op het marktplein.
Keep on pushing...

Jezus en Bakoenin

2011-12-27T23:38:00.002+01:00

Het oordeel over Ernst Sterns Macht door gehoorzaamheid is wat mij betreft nog open. Hij hanteert een eigen moreel of ethisch begrip van macht - en als deze niet op de ethiek van Christus gebaseerd is noemt hij deze misdadig zoniet fascistisch (in het geval van Calvijn).

Hij stelt hiertegenover het machtsbegrip van Michael Bakoenin dat op gerechtigheid gebaseerd is en een garantie voor mensenrechten moet zijn. Bakoenin wijst volgens Stern de Kerk niet af op grond van onkunde maar juist omdat hij de bijbel serieus neemt. Als zodanig ziet hij Bakoenin eerder als grondlegger van bevrijdingsgeloof.

Het wederzijds karakter van de ondergeschiktheid en de concentratie van de vrees op de Messias, die de vrees wegneemt, dat zijn precies de waarborgen voor een anarchistische gemeenschapsopbouw.

Macht over mensen kan slechts gestoeld zijn op gehoorzaamheid die op haar beurt weer gegrond is in liefde voor mensen.
Slotperoratie: Wat voor zwakheid doorgaat, ontplooit werkelijke macht.

Stern bouwt een theologisch stelsel over macht waar de politiek-economische bepalingen buiten blijven, ook al stelt hij uitdrukkelijk dat het kapitalisme niet met christelijk geloof te verenigen is.
Als politicoloog met licht-theologische inslag vind ik de benadering moeilijk te verwerken. Stern komt tenslotte uit bij wat we christen-anarchisme kunnen noemen.
Mijn oordeel, dat nooit definitief zal zijn uiteraard, komt na het lezen van zijn grote werk over de mensenrechten.

- Ernst Stern, Macht door gehoorzaamheid - theologisch onderzoek naar de macht over mensen. Baarn: Ten Have, 1973.

Illustratie: Das Gesicht der herrschenden Klasse...

Urbi Washingtoni et orbi occidentali

2011-12-26T12:34:00.001+01:00

De paus heeft iets over geweld in Syrië te zeggen en niet over Jemen bijvoorbeeld? Of over Honduras? Over Kazachstan? De dubbele morele boekhouding is weer zeer duidelijk. In de gelijkgeschakelde media zal het wel goedgekeurd worden, ik kan alleen maar zeggen dat deze uitgesproken voorkeur voor de Agenda van de NAVO de Kerk van Rome geen goed doet. Alsof er al niet genoeg te zeggen viel.

De illustratie laat Syrische "demonstranten" zien die de dubbele moraal van "het westen" op de hak nemen.

Johan Heesters en de Westertoren

2011-12-26T12:20:00.004+01:00

Als je niet goed slaapt is de Westerkerktoren vloekwaardig tot in de hoogste graad. In tegenstelling tot de Zuiderkerk gaat het uurwerk en carillon 's nachts door. Als je er vlakbij wakkerligt is dat geen genoegen.
Men zal het wel een luxeprobleem noemen.

Johan Heesters is overleden zaterdag 24 december, op 108-jarige leeftijd.
Mijn moeder verkneukelde zich er over dat hij tot op zo hoge leeftijd - hij heeft haar ook nog overleefd - actief bleef - dus een uitlui die aan haar is opgedragen.

Verheugt u

2011-12-25T10:57:00.003+01:00

Amen, Impressions

Gaudete, Anúna

Opmerkelijk: Office de la nativité de la mère de Dieu, Marie Keyrouz

Opschorting agressie

2011-12-24T22:50:00.001+01:00

Grootmoedig schortte de CIA de aanvallen op Pakistan vanuit onbemande bombardementsvliegtuigen op, niet eens bij wijze van kerstbestand, maar omdat het vertrouwen bij de Pakistaanse bondgenoten hersteld moet worden - is het verhaal.
Permanente oorlog is de bestaansconditie van het monopoliekapitalisme. De dagorder blijft daar een einde aan te maken.
Een eenvoudige kerstgedachte voor het jaar 2011.

De noordelijke ziel van het marxisme

2011-12-23T23:10:00.003+01:00

Richard D. Wolff werd op het congres Kapitalisme in de jaren zeventig in Tilburg, augustus 1970, aangekondigd als een veelbelovende jonge marxist. Hier is hij over de Occupy-beweging en over de eurocrisis.
Zijn eigen site.

Aardig - een Northern Souldeejay die er ook marxistische analyses tegenaangooit. Ook interessante linkslijst.

De staking en de democratie

2011-12-22T23:04:00.004+01:00

Een staking tegen de zogenaamde hervorming van het pensioen heeft de publieke sector vandaag stilgelegd in België.

Jan Blommaert schrijft belangwekkende dingen over hoe in "democratische" kringen dezer dagen wordt aangekeken tegen acties als deze staking, en hoe gaandeweg het idee van democratie wordt ondermijnd.

Een vastgelegd moment

2011-12-21T19:37:00.000+01:00

Of het mijn achternichtje is dat zich hier niets van mij aantrekt - ik vermoed het maar kan het niet zeker weten. Ik geloof dat zij ook al verloofd was bij het huwelijk van mijn nicht, waar deze kiek gemaakt is.
"Een karakteristieke pose" vindt mijn nicht over dit portret van mij dat ik heel zelfzuchtig hier plaats, met het meisje dat geen boodschap aan mij heeft. Karakteristiek - ach, iedere foto is een vastleggen en een registratie die ook schijn vastlegt. In de hele sequentie van de dag is dit ogenblik onbelangrijk. Het is vastgelegd.
Ik had toen nog vol donker haar, het was al knap lang. O ja en een snor. De verbazing. De foto duikt op in de lange nasleep van mijn moeders dood. Een barre tijd vastgelegd.

Omstreeks dit ogenblik begon het gezeur over "meisje hebben" en achterbakse praat over "nou ja je weet wel." Gezellige conclusies verbinden aan wat er niet is.
Wat ik mij het best herinner aan die dagen is merkwaardigerwijze dit nummer dat toepasselijk lijkt maar het natuurlijk helemaal niet is.

Relatieve autonomie

2011-12-20T14:39:00.003+01:00

Een niet-leninistisch marxistisch weblog, Relative Autonomy de richting van Jacques Ellul in feite en ook de theoretische plaats waar ik mij het meest thuisvoel.

Zo'n anderhalf jaar geleden vroeg ik mij af of Insurgent Notes in aanmerking kwam voor vermelding op de blogrol. Het antwoord is inmiddels: ja.

Vleeskonijn, het woord alleen al

2011-12-20T12:39:00.003+01:00

De site is wat onoverzichtelijk en ordelijke presentatie lijkt mij belangrijk in dit geval, hoe het ook zij: Ongehoord doet een boekje of een video open over de konijnenteelt. Ook de zogenaamde diervriendelijke.

Zie hier.

Dubbele boterham met kaas - 2

2011-12-19T22:11:00.002+01:00

The North Star Grassman and the Ravens hoefde ik maar uit te klappen en ik keek haar aan – ze leek sprekend op Sandy Denny zoals op die foto. Een aanblik die mij ontroerde. Ik heb haar slechts een keer in het echt gezien, en dan wel onder omstandigheden waarbij ik haar steels teder gekust heb. Het was een vrolijk feest en zij had al wat op toen zij aankwam. Zij typeerde het opperhoofd van de afdeling Amsterdam van de Federatie van Vrije Socialisten trefzeker en met de dodelijke blik van een vrouw. Ik kon er slechts met een bevrijd gevoel om lachen. Mijn loyaliteit lag allang niet meer bij “de federatie”. Dit kan achteraf merkwaardig klinken – de Amsterdamse afdeling was een zeer doenerig gezelschap, misschien wel terecht te typeren als een uitzendbureau voor en van activisten. Maar een affinity group kon je die afdeling maar moeilijk noemen. Dat er toch zoveel actie van uitging mag een wondertje heten.

Degene die ik als “opperhoofd” aanduid had zich gewaagd waar Ger Harmsen ons als studenten zo uitdrukkelijk tegen gewaarschuwd had: Zelf Hegel Lezen. Zonder filosofische bagage van belang kon het Hoofd bij iedere gelegenheid een kruiwagen met blijkbaar enig verband met Hegel houdende termen leegschudden. Soms was dit bijna grappig, meestal niet. Dat er geen eruditie van belang achter deze woordenvloed stak moest je zelf merken. Je kon dan maar beter niet meer bij de club zijn. Het breekpunt kwam op een ogenblik waarop ik mij toch al afvroeg of ik er nog zin in had bepaalde Kameraden tegen te komen in dit verband.

Het punt kwam toch nog onverwacht maar zeer zeker. Eerst werd de Sandy-lookalike als Agente aangemerkt. Zij was geen anarchiste, had nooit aansluiting bij de Federatie gezocht, had zich in De Beweging binnengewerkt. Ik dacht aan de pamfletten waarvan ik haar en de door haar opgerichte actiegroep kende. Eigenlijk kende ik daarvan alleen nog twee andere vrouwen die mij zeker ook redelijk dierbaar waren en die ik vertrouwde. Maar ik zei niets, juist omdat het dan meteen een delicaat onderwerp was. Een delicaatheid die toch wel kwam: “ze laat zich n***en door X. en daarom vindt ze zichzelf arbeider.” “Zo praat je niet over een vrouw en zeker niet over een vrouw die ik zelf gekust heb”. Nee, ik heb het niet gezegd, ik heb nooit - tot op dit punt – de kilte en de weerzin die ik voelde bij deze zin, achteloos uitgesproken aan de stencilmachine, als reden opgegeven waarom ik genoeg had van het Georganiseerd Anarchisme. Het was het doorslaggevende ogenblik, het was niet De Grote Reden. Voor ongeloof in organisatie van anarchisten als anarchisten was ik in tweeëneenhalf jaar klaargestoomd.

Het haringgratenmoment, u kent het verhaal van Reve – zoniet, dan jammer. Ik heb het anarchisme als gedachtengoed en streven nooit opzijgezet, wel De Organisatie. Als De Organisatie laster jegens door mij geachte medemensen met zich meebrengt, dan maar geen organisatie...

Wat zijt gij voor een vent?

2011-12-18T12:35:00.004+01:00

Pasolini heeft ooit geschreven dat een student die een steen naar een politieagent gooit klassestrijd voert - en hij wist wie de arbeider was in dit geval.
Ik heb deze uitspraak lang als waar beschouwd en misschien is hij op een bepaald niveau nog steeds waar. Men gooit geen stenen.
Men kan beter kwaad ondergaan dan het zelf begaan. De revolutie zal geweldloos zijn of zij zal niet zijn.
Toch: wat zijn dit voor mensen die hiervan hun werk maken? Tot nu toe vermijd ik dit soort beeld hier juist omdat ik dit soort kwaad niet wil vertonen en liever het goede althans het hoopgevende beklemtoon.

Het hoopgevende in verband met het hier vertoonde is: het is niet onopgemerkt gebleven. De hele wereld kan zien hoe politie in New York, Caïro, de Filipijnen, Melbourne [filmpje, wees gewaarschuwd] enzovoort enzovoort nodeloos optreedt en zich laat kennen als laf, machtswellustig en gewelddadig.

Hoe nuttig deze opsomming uit verdachte bron [politiegeweld "in eigen land" zal altijd worden goedgepraat] ook is: het speelt zich overal af, niet alleen in de Arabische wereld. Omdat deze zich vooral roert zijn er vooral beelden vandaan te halen.

Voor Occupy/Uncut 2.0

2011-12-17T14:28:00.006+01:00

Deze heb ik een in een flits zien langskomen op het net en niet meer teruggevonden. Tot vandaag.
Een samenvatting van de "Chicagoschool" en het zogenaamde neoliberalisme.
Hij wordt vindbaar als je de tekst precies weet.
"We told them the wealth would trickle down".

Het vuile werk

2011-12-17T12:05:00.000+01:00

Steely Dan live in 2011. De linker zangeres heet geloof ik Carolyn Leonhart.

Ian Matthews, singleversie.

Oorspronkelijke versie met Dave Palmer

Het beloofde land van Manfred Kyber

2011-12-16T11:01:00.000+01:00

Der Geweihte des Grales

Alle Tiere sind Geschöpfe Gottes –
bringe ihnen der Liebe Gral
und tilge von deiner entweihten Stirne
der Menschheit blutiges Kainsmal.

Alle sind deine Brüder und Schwestern,
mit dir in die Kette der Dinge gereiht.
Erst wenn das letzte Geschöpf befreit ist,
bist du, Befreier, selber befreit.

Über allem, was atmet, halte schirmend,
Geweihter des Grales, deinen Schild.
In allem, was atmet, bist du und dein Leben
und Gottes Ebenbild.

Manfred Kyber, ik heb de naam altijd met enig argwaan aangehoord. Voorzover ik kan nagaan is hij antroposoof, en al zijn er raakvlakken tussen christen-anarchisme en antroposofie, er zijn redenen die ik hopelijk niet hoef te noemen om gereserveerd te staan tegen deze stroming. En dan lijkt Kyber toch marginaal verbonden aan deze antroposofie, en hij wordt een voortrekker op het gebied van dierenbescherming genoemd.

Het land van belofte is in zijn ogen de wereld waarin dieren elkaar niet meer opeten. Het is mooi dit te denken, sprookjesachtig - het precieze woord is legende - maar het hoogste streven lijkt mij nog steeds de wreedheid van mens tegen mens en van mens tegen dier te overwinnen.

Een site naar hem vernoemd en nog een (met strepie).

De wreedheid achter een reepje

2011-12-15T22:01:00.004+01:00

Naief, en ik zal het niet meer doen. Als ik in het Verenigd Koninkrijk ben geef ik de voorkeur aan Cadbury als merk voor chocolade. Ik weet wel dat het een groot merk is dat inmiddels ook is opgeslokt door een groot concern uit de VS dat onmiddellijk na de overname begon te jammeren dat ze een miskoop hadden gedaan - zo hoort het tegenwoordig.
En is de cacao voor de chocolade aangekocht volgens eerlijke handel?

Maar ja, Beatrice Cadbury heeft haar steentje bijgedragen aan het Nederlands religieus-anarchisme en het bedrijf, een Quakerfamiliebedrijf tot de overname, had een eigen garden city in de geest van Ebenezer Howard.

Achterhaald door de vegetarisch/veganistische dierenbevrijdingsbeweging, en nogal duidelijk.

Site van de activistisch ingestelde vegetariërsbond van Groot-Brittannië.

Anarchistische spiritualiteit

2011-12-14T22:41:00.000+01:00

Beduusd door de ontdekking van aan christen- of religieus-anarchisme gewijde sites.
Een email van een makker uit Brazilië opende een wereld waarin een halfjaarlijks tijdschrift gewijd aan anarchistische spiritualiteit verschijnt.
Desbetreffende kameraad heeft zelf onder andere Vernard Eller's Christian anarchy vertaald en heeft hier zijn eigen site.

Ik heb eigenlijk niets met facebook, was er toevallig even - ben er altijd alleen maar toevallig en zie dan de zinloosheid ervan bevestigd - maar dan word ik er aan herinnerd dat ik lid ben van de groep Christian anarchism of zoiets.
Hier iemand die het licht net gezien heeft.
"Vind ik toch wel leuk".

De teksten van Paul Cudenec moet ik nog op mij laten inwerken. Hij is anarchist, citeert al de juiste auteurs zal ik maar zeggen, maar laat niet blijken dat hij beseft in een bepaalde traditie te staan. Hier een los stuk over tijdsbeleving.
Een brochure getiteld Antibodies [pdf].
Een droom opgeschreven [zoals gesignaleerd door Vast Minority] en zijn site.

Slaapkamerblik

2011-12-14T12:47:00.007+01:00

In de rechterooghoek reclame, de prijs voor de gratis mailbox die je waarschijnlijk ook betaalt voor niet-gratis mailboxen.

De afgebeelde dame werpt haar blik niet op mij maar op de persoon die haar hand vastpakt, dat is wel duidelijk. Maar de blik is heel veelbetekenend. Het vervolg kan niet in het bos plaatsvinden. Of wel?

Dan vestigt zich in mijn blikveld waar het over heet te gaan: rechtsbijstandsverzekering. Voordelig je gelijk halen.
Natuurlijk. Dat is logisch, hè?

De banken weten echt niet meer hoe ze zich moeten verkopen.

Weidekippen

2011-12-14T11:41:00.003+01:00

Het heeft meer dan vijf jaar geduurd, maar ik vermoed dat ik nu weet hoe een weiland met legkippen er uitziet. Het lijkt een dierwaardig bestaan, al klinkt "drieduizend" nog wel als erg vol.
Dierwaardiger dan de bio-industrie, zo dan maar.

Het einde van het kapitalisme

2011-12-13T22:02:00.003+01:00

Een afgestudeerde geologe die in een dumpzaak werkt voor haar uitkering - als geologe blijkbaar al opgegeven op haar tweeëntwintigste - bij de westerburen.

Tegen deze toestanden is de bezettingsbeweging opgekomen, in de Arabische wereld, in Italië, Spanje - en tenslotte in de Verenigde Staten.

Maar het kan nog erger: geld meebrengen voor je "gestudeerde" werk.
Something's gotta give.

Ik heb deze kleine post deze dramatische titel gegeven omdat dit soort verhalen precies aangeeft wat de titel zegt: de loonarbeid, wezenlijk voor de kapitaalsverhouding, wordt opgeheven. Dit alles is deel van de refeodalisering.

Arbeidersstrijd in China

2011-12-12T15:37:00.002+01:00

Wanneer heeft de zich noemende Volksrepubliek China de pretentie van socialisme laten vallen? Het precieze jaartal is onduidelijk. Het is geleidelijk gegaan, ook al is het al even planmatig voorbereid.

Men moet zich dat indenken: miljoenen mensen worden in het kader van de proletarisering (!) van huis en haard verdreven naar de steden waar de industrie die Europa en Noord-Amerika ontvlucht is mensen blijft opnemen.
Hoewel - ook binnen China kunnen lagerelonenstreken gevonden worden. En dan verhuist de fabriek weer vanuit Sjanghai naar waar ze minder praatjes hebben en de lonen lager zijn.
Drie sites die van belang zijn voor het volgen van de zelfstandige arbeidersstrijd: een trotskistische, een sociaal-democratische en een anarchistische.
De anarchistische nieuwssite houdt ook de rest van Oost-Azië in de gaten.
Het is hartverscheurend dat in Cambodja dat ingericht was als moorddadig werkkamp van 1975 tot 1979 nu onder de vlag van de zich noemende vrije markt de toestand weinig anders is.

Weggesleurd worden

2011-12-11T15:27:00.003+01:00

I learned it all the hard way, Howard Tate

See you at the gogo oftewel The Incrowd pt.2, Dobie Gray

Dobie Gray en Howard Tate zijn beiden afgelopen week overleden.

Rood front, kameraden!

2011-12-11T11:21:00.008+01:00

Rot Front, Rood Front dus - het blijkt te horen bij een stalinistische partij die iets opheeft met Noord-Korea die Sint-Petersburg Leningrad blijft noemen - en die de straat op is gegaan gisteren 10 december 2011. Samen met wat er toch wel uitziet als anarchisten, als het niet die van de tweede illustratie zijn dan waren zij er in ieder geval wel.
Meer uitingen van anarchisten op straat gisteren hier.

Ik ben zeer op mijn hoede over berichten die melden dat Rusland opstandig wordt. Geopolitiek komt het "het Westen" heel goed uit, destabilisering van Rusland (als we er even aan voorbijzien dat het om een kernmacht gaat die maar beter "stabiel" kan blijven). Maar ik geloof niet dat de CIA nu rode fronten en anarchisten gaat sponsoren om de straat op te gaan.

Het merkwaardige is ook: als de verkiezingsuitslag in Rusland vervalst is ende tweede partij eigenlijk de eerste is - dan zijn dat de communisten.
Daar zou ik als markteconomisch ideoloog en belanghebbende niet geheel gerust op slapen. De wereldwijde opstandigheid heeft allang China en andere Oostaziatische landen bereikt, Rusland leek tot nu toe rustig.
Maar de grenzen van het kapitaal zijn overal hetzelfde, en de kennismaking met "de markteconomie" is de "99%" in Rusland al helemaal rauw op het dak gevallen.

Een compromis van de Poetinpartij met de oppositionele communisten zou in het politieke spel - los van een omwenteling - een verstandige zet zijn voor allen die verstandig willen blijven lijken.
Wij beleven interessante tijden.

Groot ontwaken

2011-12-10T22:22:00.002+01:00

"Amazing Grace" by "The Great Awakening"
De herkenningsmelodie van Radio Geronimo.
Roept nog steeds de gevoelens van spanning en verwachting op, ruim veertig jaar later

Rag doll, versie Brian Poole and the Tremeloes

Woman of the ghetto, live in Montreux, Marlena Shaw

Herfstbeeld 2011 - 3

2011-12-09T20:25:00.001+01:00

Op deze foto staan vruchtlichamen van zeker vier verschillende zichtbare paddestoelen. Wie ze op naam kan brengen of meer ziet: graag...

Iedere dag zijn eigen kwaad

2011-12-08T12:38:00.006+01:00

Terwijl ik geïnterviewd wordt over de malafide zogenaamde woonstichting De Key wordt op last van hun huisadvocaat het Amsterdamse Beursplein (gedeeltelijk) ontruimd. Na afloop van het interview ben ik even vergeten naar het plein te gaan. De contrarevolutie is echter gefilmd.
Bekende motieven, ook genoemd bij allerlei ontruimingen in de Verenigde Staten: hygiëne, veiligheid, en in Amsterdam: het plein moet weer aan de stad teruggegeven worden. Vond de schande van Rijnsburg, zich noemende burgemeester van Amsterdam.
Wat foto's van bezoeken aan Occupy Amsterdam in eerdere fasen.

Eerder die dag of de avond er voor een ander offensief in het kader van de preventieve contrarevolutie: de site van Joke kaviaar door het openbaar ministerie stilgelegd. De gelijkgeschakelde media meldden dat "de rechter" dit gelast had. De zogenaamde onafhankelijkheid kunnen we met heel wat korreltjes zout nemen maar zo zat het toch niet, en de Nederlandse justitie is zo handig dat het niet lang geduurd heeft [ik heb in de linkerbalk toch maar even de spiegel in plaats van de tijdelijk stilgelegde site opgenomen].

Hoezo failliet

2011-12-07T21:36:00.000+01:00

Annie Leonard en de Story of Broke

Over de goedheiligman - 2

2011-12-06T21:25:00.000+01:00

Anton van Duinkerken heeft in zijn geschiedenis van Sinterklaas van de legende(n) weer een legende gemaakt - wat gelezen moet worden, letterlijk.

(nog in constructie)

Heerlijk avondje

2011-12-06T12:16:00.007+01:00

Een regime dat "illegaliteit" illegaal verklaart en de jacht op mensen hoopt te intensiveren - website gewijd aan vluchtelingen op straat.
Het klinkeren van opgesloten vreemdelingen hartje winter is al jaren gangbare praktijk; Oudejaarsavond is een bekende dag om nog even "op te ruimen". Doordat nu een groep geklinkerden demonstratief ging Occupy-kamperen voor de ingang van het detentiecentrum in Ter Apel is deze gewoonte nogal zichtbaar geworden.

Het voor de PvdA als "te SP" beschreven Kamerlid Spekman heeft vragen gesteld dienaangaande. Hij zou de antwoorden bij voorbaat moeten kennen.

Hoe gaan uw diensten in de praktijk om met het op straat zetten van uitgeprocedeerde vreemdelingen in de kou? Kunt u dit aangeven voor de verschillende locaties vanwaar uit vreemdelingen mogelijk op straat kunnen belanden, zoals asielzoekerscentra, de VBL, de gezinslocaties en de detentiecentra? Wat is de inhoud van de werkinstructies die gelden voor die diensten als het gaat om het op straat zetten van vreemdelingen in de vrieskou?

Neederland, zoals Joke Kaviaar consequent schrijft.

Were you there when they crucified the movement?

2011-12-05T21:19:00.005+01:00

Chris Hedges spreekt rake en ware woorden over de bezettingsbeweging en Jezus.
Meer over de hongerstaking in verband met een stukje grond dat eigendom is van een kerk.

De zon van mei 1968

2011-12-04T23:35:00.002+01:00

Belangwekkende artikelen over de revolutionaire wind die door de metropolen waait: Stéphane Hessel, David Graeber, drie maal Immanuel Wallerstein.

Slapen in gescheiden kamers

2011-12-03T07:55:00.001+01:00

Band of gold, Freda Payne
Destijds in 1970 vroeg ik mij nog niet af wat het vertrek van de bezongen man eigenlijk kon inhouden. De tekst blijft een tikkeltje duister.

Love grows (where my Rosemary goes), Edison Lighthouse.
Studiogroep met motowneske strijkers.

LA woman, Doors
Geheid succesnummer bij feestjes op de studentenflat.

Vijftig jaar belofte van onafhankelijkheid voor Papua Barat

2011-12-02T23:14:00.003+01:00

Demonstratie in Manokwari, Papua Barat. De verboden morgenstervlag vervangen door de vlag met de davidsster - opmerkelijk. Er wordt een nationaal verhaal ontwikkeld door de onafhankelijkheidsbeweging, waarbij de instelling van de Nieuw-Guinearaad door de Nederlandse koloniale overheid eigenlijk als onafhankelijkheid gezien wordt. Het is vijftig jaar geleden, ik zal dan wel oud zijn maar ik heb als jongeling het nieuws intensief gevolgd destijds - zo werd het zeker niet gepresenteerd indertijd.

Wat wel heel duidelijk is, is dat Nederland de beoogde kolonie die "naar de onafhankelijkheid geleid" werd danig in de steek heeft gelaten. Onder druk van de VS, zeker, maar het gemak waarmee links en rechts het belang van de mensen in West-Nieuw-Guinea opzij werd geschoven is onvergetelijk.

En haalt deze schietpartij de nationale "kwaliteitspers"?

De grote kladderadatsj aangekondigd

2011-12-02T10:38:00.004+01:00

Het merkwaardige is dat niemand weet of merkt wat er aan de hand zou kunnen zijn. Dat de euro aanvoelt als de gulden is gewend. Deze prijsopdrijving is deel van het dagelijks leven.
Dat de Markteconomie inmiddels vervangen is door "de markten" is nieuw in het theater. Dat Griekenland aan de rand van de afgrond stond, en desnoods Italië is met racistische praat over luie en corrupte zuiderlingen aan de kant te vegen.

Nu wordt de totale ineenstorting van de euro voor het einde van de volgende week aangekondigd. De BBC kondigt opvallend veel programma's aan over "het einde van het kapitalisme". Tegelijkertijd wordt er meesmuilend gedaan over verzet, de Occupy-beweging, de algemene staking in de "publieke sector". De algemene voorzieningen liggen nog steeds en misschien nog wel meer dan ooit onder vuur, de dagelijkse kletspraat is dat "de belastingbetaler er voor opdraait" en dat het maar eens afgelopen moet zijn met die goede pensioenen en het onflexibele ontslagrecht enzovoort enzovoort.

Het is oogsttijd voor de preventieve contrarevolutie die ruim veertig jaar geleden is ingezet - misschien was Kent State wel het startschot.
Maar is het socialisme als alternatief geheel uit het vertoog verdwenen?

Spring op spring af

2011-12-01T18:18:00.003+01:00

Mij vertelt men er niet van en ik heb het busje toevallig vandaag zien rijden, het gaat niet bepaald frequent - ik zou het toch eerder hebben moeten tegenkomen lijkt mij.
Maar goed, de Amsterdamse Opstapper, blok aan het been van gemeentelijke zeurpieten, wordt nu privaat geëxploiteerd, al sinds half oktober.

Waar de overheid het laat afweten mag zeker particulier initiatief ingezet worden. Jammer dat het zo duidelijk als toeristische voorziening wordt gepresenteerd.

Nog maar eens het oorspronkelijke plan dat "op het bureau van de directeur" heeft gelegen.

Genoeg van niets

2011-11-30T17:36:00.003+01:00

Een uitvoering als deze spookte door mijn hoofd in de verlatenheid van mijn ontruimde ouderlijk huis, in april jongstleden. De versie met het vrouwenkoor.

I got plenty o'nuttin'

Over de goedheiligman - 1

2011-11-30T13:47:00.004+01:00

De "officiële" intocht van Sinterklaas - die van de televisie - voor 2011, in Dordrecht, werd opgeluisterd door zwarte demonstranten in t-shirt met de tekst "Zwarte Piet is racisme".
Zij kregen hun gelijk aan den lijve geïllustreerd en het kon niet onopgemerkt blijven in een tijd waarin zovelen opnameapparatuur bij de hand hebben: een zwarte man die door een gezelschap smerissen in elkaar gebeukt wordt omdat hij dat t-shirt draagt. Zo diep is Nederland inmiddels gezonken.

Hier helpt geen "autochtoon" gejammer meer over tradities, roet van schoorstenen of gekerstende duivels uit Wodantijden. Racisme en staatsrepressie, punt.
Weg met die Piet. Vorig jaar zou ik er misschien nog anders over gedacht hebben.

Een Nederlands antropoloog wiens site mij in het algemeen zeer interessant lijkt brengt de wording van het huidige Sinterklaasfeest in kaart. En formuleert hier de bezwaren tegen Zwarte Piet.

Lia van Midden

2011-11-29T12:41:00.005+01:00

Lia van Midden wordt op haar site beschreven als de eerste byzantinologe van Nederland.
Het zou best kunnen kloppen.
Met haar aanstekelijk enthousiasme voor het vak en haar onmiskenbare charme wist zij de liefste over te halen de tweede te worden, helemaal in Groningen.

Omdat emplooi voor de twee byzantinologes van Nederland niet zomaar te vinden is - Nederland heeft behoefte aan managers, niet aan geleerden - hebben zij het Onafhankelijk Byzantinologenoverleg opgericht. Het blad van dit genootschap werd Gouden Hoorn - ik meen dat ik de naam tenslotte bedacht heb. Dezer dagen wordt de inhoud van het blad op een nieuwe site gezet - de twee oude zijn verdwenen.

Lia heeft er nooit aan meegewerkt. Wat er precies mis is gegaan weten we eigenlijk niet meer en doet er nu al helemaal niet meer toe. Een speurtochtje op het net levert op dat zij bijna twee jaar geleden overleden is.

De Eeuwige heeft gegeven, de Eeuwige heeft genomen.

De grens die ons gepasseerd is

2011-11-28T21:56:00.000+01:00

Een bekentenis met betrekking tot de Alamo, bezongen in de vorige blogpost.
Ik heb het geplaatste nummer van Marty Robbins tijdenlang heel mooi gevonden, aangrijpend en het verhaal over het beleg van dit fort ontroerend. Het werd je als kind ook niet bespaard: het verhaal van Davy Crockett in Mickey Magazine, het Vlaamse Disneyblad besteedde er uitgebreid aandacht aan. De naamgever van het verhaal wordt in een van de laatste plaatjes over de kling gejaagd.

En natuurlijk weet je dat Santa Anna een slechterik was die het op deze helden voorzien had - er was ook nog een heuse indiaan bij, dus die moest wel aan de goede kant staan in geval van twijfel. De speelfilm met John Wayne heb ik pas heel veel later op televisie gezien. Op een ogenblik waarop ik wist dat als Crockett zegt dat "republiek" hem heel goed in de oren klinkt er een ideologisch kletspraatje verkondigd wordt: was México dan geen republiek?

Texas is een van de stadia van de manifeste bestemming: onderdeel van de voormalige Spaanse kolonie México, via een staatsgreepachtige constructie zich onafhankelijk verklarend terwille van Engelstaligheid en aansluiting bij de slavenstaten van het zuiden. De slag bij de Alamo hoorde bij de annexatie van dit Mexicaanse gebied. De truc is ook uitgehaald met Hawaii later. Misschien hebben de bolsjewieken er van geleerd met al die "onafhankelijke republieken" na de val van het keizerrijk, die spontaan om aansluiting bij de Unie van Socialistische Sowjetrepublieken vroegen. Het moet wel haast.

Ik heb "de Alamo" veel langer geloofd dan andere ideologische verhalen over vrijheid en democratie zoals ze nog dagelijks worden opgedist.

"Wij zijn niet de grens gepasseerd, de grens is ons gepasseerd", is een van de leuzen van de illegaal genoemde Mexicaanse "immigranten" die op grote schaal geweerd en gedeporteerd worden uit de "Verenigde Staten".
Wie is schuldig?
De Verenigde Staten zijn Europa uitvergroot. Europa zal met zijn schuld moeten leven.

Een fijne verjaardag die mij niets interesseert

2011-11-27T16:47:00.006+01:00

Even verstrikt in het onzinnige geheel dat Facebook heet, te laat op de dag om het gezond te doen zijn. Op de BBC zijn nu Ankeilers te zien voor een programma over dit zogenaamde sociale medium: een zeer jong ventje met op de achtergrond Obama blijkt de uitvinder te zijn van het idee dat je vrienden moet maken op het internet. En mededelingen als "like" (vind ik leuk - nog erger; "Morgen de begrafenis van mijn vader" "13 mensen vinden dit leuk"). 's Knapen naam wordt niet als TsoekerberG uitgesproken maar als Suckerburgh. Treffend.

De naam die ik door de lotgevallen van speuren op het net even zocht verstopte zich en ik heb geen idee of ik contact heb gezocht met een dierbare van vroeger die altijd dierbaar zal zijn of met een naamgenote. Of een robot.

In de neiging die nieuwsgierigheid paart aan de behoefte tot zelfkwelling - u kent het waarschijnlijk - kijk ik nog even of mijn twee meest officieuze exen op Facebook staan. Hun namen zijn algemeen, horen merkwaardigerwijze bijvoorbeeld volop thuis in de streek waar mijn zeldzame achternaam vandaankomt. Henzelf kan ik niet ontwaren. "Peter" trof ik wel aan. "Peter" adverteert zichzelf als bekend van radio en televisie. De ellende van Facebook: als je dat echt bent dan hoef je het niet te vermelden. Hij vermeldt keurig dat hij "getrouwd" is en een van zijn vrienden, kan ik meteen vaststellen, is hun zoon.
Die een uitgebreid fotoalbum presenteert met kiekjes waarbij "Peter" zorgzaam zijn arm om mijn ex slaat en het allemaal buitengewoon leuk is in een bekende toeristische bestemming in de Verenigde Staten. Ik zie de vrouw wier feminisme ik zo serieus nam poseren naast John Wayne.

De onnozele trivialiteit van het geheel laat mij met een geheel nieuw gevoel zitten.
Niet meer de gekwetstheid die er nu eenmaal altijd zal zijn. Ook niet meer de vraag die altijd zal blijven: heb ik dit mogen meemaken uit naam van een of ander feministisch ideaal? Of desnoods de wijze berusting (zeldzaam): het is haar keuze.

Wat met verwoestende kracht aankomt is een nieuw en voor mij verbazend besef. Maar al deze onbenulligheid doet mij beseffen dat ik mij steeds als object van liefde/geen liefde/misschien nog wel wat liefde zonder zelf een actieve rol te spelen denk. Zoveel geëtaleerd onbenul eindigt in de vaststelling, niet eens meer in de vragende vorm: je bent mij niet waard geweest.

Ik moet zeggen dat het een overdonderend besef is. Ik meld mij wel weer, of ik er overheen ben of niet.

Emeka Ojukwu 1933-2011

2011-11-26T18:40:00.004+01:00

Vandaag overleden: Chukwuemeka Odumegwu Ojukwu, president van Biafra 1967-1970, ook sindsdien nog actief geweest in de politiek in Nigeria.
Het was meen ik Stanley Diamond die destijds, kort voor de capitulatie, schreef dat Biafra onverslaanbaar was maar niet onsterfelijk. Ik vond het destijds mooi geformuleerd. Stanley Diamond is er ook alweer een tijd niet meer.
Oxonian,Sandhurst-alumnus, zoon van een zakenman die toch Biafra kon vertalen in het partijchinees, naar ik verneem christen geworden na de oorlog en nog later getrouwd met een schoonheidskoningin - ik besef dat ik zijn biografie niet goed ken.
(Het was zaak mijn Biafra-archief te ordenen dit jaar maar dit is nu nog moeilijker geworden. U verneemt het wel).

Rust in vrede, kameraad...

Extra zaterdagdienst: Impressions of Oliver

2011-11-26T14:09:00.003+01:00

Impressions of Oliver, The Herd. Jarenlang de herkenningsmelodie van Rob Gerritsen op Radio Kemphaan en RVZ (1979-1982). Eigenlijk onvervangbaar en de gevoelens blijven. Eindelijk op YT. Gelukkig heb ik hem gedigitaliseerd want of de barbaren van De Key hem heelgelaten hebben...

Het Metropole Orkest onder leiding van -

2011-11-26T07:20:00.002+01:00

Wereldwijd orkest, Metropole Orkest

All turned on, Bob Wilson & San Remo Strings

Just a little bit of your soul, Chuck Jackson Orchestra

Laat ik eens een nr.1 van nu kiezen, mede. Mooie muur van strijkers en blazers die mij aan de San Remo Strings doet denken en dat is een compliment. Laat u niet kisten!

De grootste partij in Spanje

2011-11-25T12:13:00.004+01:00

Contrarevolutie per stembus in Spanje - de stembus kan alleen maar contrarevolutie opleveren.
Maar klopt het wel dat de franquisten de meerderheid hebben gehaald?
Een video die hoop doet herleven.

Ideologische hegemonie ter discussie

2011-11-24T23:36:00.003+01:00

Heel gewone jongelui zo op die foto, maar de reden waarom ze daar staan haalt de pers: ze zijn op 2 november demonstratief weggelopen bij een college "positieve economie" in Harvard, gegeven door zekere Mankiw. Het heeft nogal wat opzien gebaard dat studenten eisen - aangemoedigd door de pleinbezettingsbeweging - alternatieve ideeën over economie te vernemen. Het zogenaamde neoliberalisme wordt voortdurend als de enig mogelijke benadering gepresenteerd.

Studentenstrijd in deze tijd kan niet alleen verzet tegen privatisering van onderwijsinstellingen en het opjagen van collegegeld inhouden, verzet tegen de indoctrinatie die als wetenschap wordt aangeboden is zeker zo belangrijk. De scheurtjes in het front "aan de andere zijde" zijn al waar te nemen, al moet ik zeggen dat ik iemand als Hans Achterhuis op dit punt nu juist niet vertrouw. Hierover een andere keer.

Mijn gedachten waren de afgelopen tijd eerder bij dagen of weken op zolder in het huis dat ik eind maart jongstleden heb opgegeven, mijn ouderlijk huis (het huis van de afgelopen 27 jaar waar ik door het rapalje van de zogenaamde woonstichting De Key uitgeslagen ben figureert [nog?] niet zo in mijn gedachten). Softly whispering I love you van de Britse Congregation maakte het een en ander los aan besef dat ik lang heb weggedrukt, hier weergegeven.
Maar als ik de eenzaamheid van de dagen waarin ik blijkbaar ook nog eens als enige alleen studeerde op alternatieven voor de burgerlijk-ideologische zogenaamde economie die ons werd opgelepeld, afweeg tegen mijn eigen inzet dan wordt het gemis van "de hinde" minder belangrijk. Ik heb die studiewerkzaamheden ook altijd in het perspectief van de Grote Kladderadatsj gezien.
Wat dat betreft zal er onder de mensen van de illustratie geen gevoel van alleen zijn hoeven te wezen.

En ik kijk nog eens op de site van de leesgroep van Occupy Amsterdam en in salueer in ontzag, vuist omhoog in de virtuele ruimte.
Socialisme of barbarendom, het pleit is nog niet beslecht.

Referendum, niet voor de bezetters

2011-11-23T23:24:00.002+01:00

De onbedaarlijke behoefte eilanden te vernielen en intussen dromen van paradijselijke eilanden. Justin Raimondo maakt een uitstapje naar Guahan, buiten het dagelijkse katastrofenieuws.

Op een domme vraag krijgt u een dom antwoord

2011-11-22T23:20:00.000+01:00

Wonderen bestaan - ja of neen?
Of je worst lust!
Enfin, ik ben een beetje spiritueel.
Ik beveel het doen van de test niet aan.

Revolutie is geen picknick

2011-11-21T22:15:00.000+01:00

Helaas. Was het maar waar.
Het valt nog niet te zeggen waarheen de hernieuwde onrust in Egypte voert, slechts in angst en hoop afwachten en toekijken is het parool momenteel.

Marianne in Caïro, 20 november 2011

2011-11-20T22:53:00.003+01:00

Het subsidieliberalisme in de VS produceert de granaten waartegen de Marianne van de dag in Caïro zich moet verweren.

Kansen en gevaren

2011-11-20T13:05:00.002+01:00

De gevestigde nieuwsmedia waarschuwen voortdurend voor de zich aandienende economische crisis, hyperinflatie, instortende valuta, “verdampende banktegoeden”. De staatsschuld – is het lopende verhaal – is onaanvaardbaar opgelopen en de beste wijze om dit euvel te bestrijden is op termijn de pensioengerechtigde leeftijd verhogen, het ontslagrecht flexibel maken, grootschalig privatiseren en de lonen bevriezen. Het recept wordt toegepast op Griekenland, Ierland, Italië, Portugal – we kunnen een idee hebben wie volgt maar waar het einde is veinzen we niet te weten.

Veinzen, schrijf ik, want nooit tevoren heeft het socialisme/anarchisme zozeer “op de agenda gestaan” voor de gehele mensheid als nu. Het streven is – en dit moet anarchisten bij uitstek aanspreken – niet voorbehouden aan de zich noemende socialisten of anarchisten, integendeel. Grote groepen mensen sluiten zich bij elkaar aan in voortdurende demonstratie tegen het kapitalisme, denken en pratend over alternatieven. De “buitengewone golf” van mobilisatie, demonstratie, bezetting van openbare ruimte en in toenemende mate ook van gebouwen rolt over de wereld – begonnen in Italië, de Middellandse Zee rondgeweest (praten over “Arabische lente” plaatst dit deel van de wereld typisch-imperialistisch buiten mondiale context) en is aanbeland in de Verenigde Staten - “de buik van het beest”.

De nieuwe antikapitalistische beweging – de andersglobalistische van ruim tien jaar geleden lijkt nu een valse start – schept ruimte op de linkerflank die in allerlei opzichten verloren leek te zijn. De retoriek klinkt niet naar klasseanalyse (“wij zijn de 99%”) maar wie kan het mensen kwalijk nemen? Waarom opgelegde verarming en bezuiniging temidden van zoveel rijkdom? Waarom de mensen aan de onderkant afknijpen terwijl de middelmatigen aan de bovenkant opzichtige hoeveelheden geld binnenslepen? Waarom oorlog tegen en grondstoffenroof ten koste van de mensen “in het Zuiden”? De vragen die niet (meer) gesteld mochten worden en waarop het antwoord bij voorbaat toch al “Markt!” luidde dienen zich aan. Is de mogelijkheid de wereld te interpreteren niet hardhandig gestolen in het ideologische geweld van de afgelopen decennia, waarbij de instorting van het staatskapitalisme dat zich socialisme noemde meehielp? Wie de wereld niet kan interpreteren kan hem nog steeds veranderen, de gedachte komt na de daad.

Het blijkt inmiddels dat de parlementaire democratie een luxe is die “wij” ons niet meer kunnen permitteren. De “noodzakelijke hervormingen” die zovelen zullen raken moeten er doorgeramd kunnen worden zonder de illusie van verkiezingen en vertegenwoordiging. Griekenland en Italië zijn in dit opzicht voorlopers maar het zal niet bij deze landen blijven. Meer dan in de legendarische dagen die wij als ”1968” samenvatten zijn het tijden van kansen en gevaren. Door een betere wereld te vragen op straat schept men deze al. Kan deze beweging doorzetten of wordt zij in geweld gesmoord?

God is God

2011-11-19T23:33:00.004+01:00

God is God, Steve Earle, die het oorspronkelijk geschreven heeft voor Joan Baez

het origineel dus

Ekla chalo re, Shreya Ghosal

Bedankje voor Dave Hartnett

2011-11-18T23:01:00.002+01:00

UK Uncut biedt bloemen en champagne aan aan een hoge ambtenaar die grote corporaties helpt bij het ontduiken van belastingen.

Zij praten over crisis, wij over het leven

2011-11-17T23:54:00.003+01:00

Althans dat hoop ik.
Er is voor mijzelf enige discrepantie in de mogelijke beoordeling van 2011 tot nu toe. Dakloos gemaakt door criminelen onder leiding van een of andere VVD-er, mijn moeder dood aan de criminele "zorg" onder leiding van een of andere VVD-er.
En intussen wordt de hoop veroverd, heroverd op straat en elders.
New York, Athene, Milaan, Barcelona - degenen die aan het langste eind trekken in de subjectloze maatschappij moeten wel bezorgd raken. En inderdaad, er wordt openlijk gezinspeeld op het "beëindigen van de democratie". Het was een kluifje dat de honden is toegeworpen en dat nu ingenomen kan worden nu het nergens meer toe dient.
Ik kan mij hier geheel bij aansluiten.

Revolutionaire taferelen in Koeweit

2011-11-16T23:15:00.001+01:00

Het gebouw van het Koeweitse parlement is vandaag, 16 november, bestormd door een woedende menigte die het aftreden van het corrupte regime eist. Er is aangekondigd dat er voor het gebouw gekampeerd gaat worden.

Brandgevaar, hygiëne en het kapitaal

2011-11-15T11:43:00.006+01:00

Soms moet ik bij mijzelf te rade gaan voor inzichten die ik blijkbaar ooit gehad heb, maar die de mijne niet meer zijn doordat ik ze heb opgeschreven en gepubliceerd. Ik hoop dat u begrijpt wat ik hiermee bedoel.

De democratische markteconomie is subjectloos: mensen, iedere mens in feite is overbodig - en tegelijkertijd valt niet te ontkennen dat er mensen aan het hoofd staan van de organisatie van dit subjectloze stelsel. Zij zijn zelf inwisselbaar en misbaar - er is een heersende klasse, maar de zekerheid van het heersen ontbreekt al geruime tijd.

Bron.

En:

(N)iets zo subversief in de subjectloze maatschappij als "ik leef" of "ik ben"

Bron.

Het is niet voor niets dat de machten die voor twee achtereenvolgende staatsgrepen hebben gezorgd in Europa de afgelopen tien dagen "de markten" worden genoemd. De markten eisen - de markten hebben vertrouwen, de markten hebben geen vertrouwen... Berlusconi is een man achter "de markten" die een gezicht heeft, een gezicht waar goed trivianieuws over te halen is, maar Berlusconi, met al zijn rijkdom en mediamacht, wordt geloosd als minister-president als "de markten" dit willen.

De geaggregeerde hebzucht van naamloze individuen, tot voor kort meestal Markt of Winststreven genoemd, nu meervoudig aangeduid als "de markten", regeert. Een staatsgreep terwille van deze "markten" wordt technocratisch genoemd, omdat deze hebzucht de logische consequentie is van het economisch stelsel dat zich de afgelopen eeuwen in Groot-Europa heeft ontwikkeld. Het is gaandeweg ook misdunk geworden het te kritiseren. Het is niet politiek, het is een technische kwestie mensen "aan de onderkant" armer te doen worden.

En toen was er de geest van opstand - wakker geworden in Italië en Griekenland - gericht tegen grootschalige bezuinigingen en privatiseringen. Het kapitaal gaat zijn laatste ronde in: wat ooit als gemeenschappelijke voorzieningen werd beschouwd moet "winst" gaan opleveren, wordt "product". Het onderwijs is een van deze gemeenschappelijkheden.
De opstand sloeg over naar de noordkant van de Middellandse Zee, werd daar spectaculair, omdat er ouderwetse dictatoren te verdrijven waren. De golf kwam terug in Europa, naar Spanje - en bereikte de overkant van de oceaan in september. Terwijl ik dit schrijf is de bezettingsactie Occupy Wall Street door politiegeweld beëindigd. De opgegeven redenen klinken weer uitgesproken "technocratisch": hygiëne en brandgevaar. Blijkbaar was 2 uur 's nachts een ogenblik waarop de onhygiënische toestanden en het brandgevaar onverdraaglijk waren geworden.

De mannetjes die "de markten" vertegenwoordigen zijn inwisselbaar en anoniem. Anoniem en daardoor schijnbaar inwisselbaar zijn ook degenen die de pleinen bezetten in Noord-Afrika, Zuid-Europa, de Verenigde Staten, Groot-Brittannië inmiddels. Anoniem maar niet gezichtsloos. En de anonimiteit en leiderloosheid zijn tot nu toe krachtige punten voor de bezettingsbeweging (een mooi paradoxaal verschijnsel). In de mediterrane landen is in ieder geval het signaal afgegeven: wij leven en wij leven niet terwille van jullie, "de markten". Een mens is geen koopwaar.

Maar "aan de andere kant" is ook grotendeels anonimiteit. "De markten" eisten de val van Berlusconi (iemand die in ieder geval een gezicht heeft).
Retoriek van "de 99%" tegen de "1%" ziet over het hoofd dat de kapitaalsverhouding een maatschappelijke verhouding is - subjectloos, als al eerder gezegd. De "99%" bestaan bij de gratie van "de 1%". Het is niet mooi te weten dat er mensen onbedaarlijk rijk zijn terwijl een groot deel van de mensheid in armoede zoniet behoeftigheid rondtobt. Maar het gaat niet om deze of gene rijke. Het komt er op aan de subjectloze maatschappij menselijk te doen zijn. Waarbij eerlijke verdeling van "schaarse goederen" hoort.

Ik begrijp heel goed waarom Chris Hedges volschiet bij de gedachte aan eindelijk een doorbreking van de ideologische hegemonie van het zogeheten neoliberalisme. Hoop heroverd.

De illustratie geeft de ontruimden van "Liberty Plaza" weer, die elders (Foley Square, New York) hun demonstratieve kamp hopen te gaan herbouwen. De "volkskeuken" werkt alweer als ik dit afsluit.
Stel menselijkheid tegenover technocratie en subjectloosheid, wat valt er meer te zeggen?

Duizenden demonstreren in Papua Barat

2011-11-14T11:46:00.003+01:00

In Jayapura is vandaag 14 november een - gezien de omstandigheden - grote demonstratie gehouden voor onafhankelijkheid van Papua Barat.
De staking bij Freeport gaat door.

Noodtoestandsregimes

2011-11-13T23:51:00.000+01:00

In Griekenland een soort "nationale coalitie" geïnstalleerd onder leiding van - een bankier. Een ultrarechtse partij die mede gevormd wordt door knokploegen maakt deel uit van een coalitie met de meerderheid van sociaal-democraten.
En zonder plichtplegingen is in Italië Berlusconi opzijgezet. De marxistische econoom Napolitano, president van de republiek, heeft - een bankier als nieuwe premier aangesteld.

Het is adembenemend hoe de heersende klasse reageert op de crisis en het mogelijke verzet. Nog maar een paar weken geleden was ik zo naief te denken dat een militaire staatsgreep een mogelijke ontknoping was van de impasse in Griekenland. In de huidige omstandigheden wordt voor de machtswisseling geen gebruik gemaakt van stampende laarzen. Die mogen de straten schoonvegen, vervolgens. De politieke van de permanente noodtoestand.

In Italië werd zaterdagavond nog wel een beetje gefeest, maar bij enig nadenken is er niet veel reden blij te zijn met de val van Berlusconi.
Is dit de shocktherapie op zijn Europees? De straten blijven nog leeg in Athene en elders, begrijp ik. Maar donderdag is de herdenking van de slachting bij de Atheense universiteit in 1973. Het noodtoestandsregime zal zich doen kennen.